EνThesis

Το νέο πρόσωπο του κρατικού καπιταλισμού

2012-02-20T14:26:00.003+02:00

To τεύχος Φεβρουαρίου (τ. 96) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" κυκλοφορεί την προσεχή Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου, μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και σας παρουσιάζει το νέο μοντέλο του κρατικού καπιταλισμού.
Προβεβλημένα μέλη των ελίτ του δυτικού κόσμου προσπαθούν να εξηγήσουν πώς γίνεται οι οικονομίες της Δύσης και του φιλελεύθερου μοντέλου του καπιταλισμού να έχουν τελματώσει, τη στιγμή που οι αναδυόμενες οικονομίες που ακολουθούν το μοντέλο του κρατικού καπιταλισμού αναπτύσσουν μία ιλιγγιώδη δυναμική. Αρκετοί αναλυτές, έχοντας την Κίνα ως παράδειγμα, οδηγούνται στο συμπέρασμα ότι η δυναμική αυτή σύντομα θα αμβλυνθεί (ευσεβείς πόθοι ή βάσιμες υποψίες;).
Κάποιοι άλλοι, όμως είναι πιο επιφυλακτικοί. Οπως ο David Rubenstein, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας διαχείρισης κεφαλαίων Carlyle Group, ο οποίος δήλωσε προβληματισμένος: «Αν μέσα σε 3-4 χρόνια δεν επιλύσουμε τα προβλήματά μας, τότε θα είναι το τέλος για το μοντέλο του καπιταλισμού με το οποίο μεγάλωσαν πολλοί από εμάς και νόμιζαν πως ήταν το καλύτερο που υπάρχει».
Προσπαθώντας να συνεισφέρει σε αυτή τη συζήτηση που είναι εξαιρετικά επίκαιρη αυτή τη χρονική στιγμή, το αφιέρωμα που φιλοξενούμε αυτόν το μήνα αναλύει και ασκεί κριτική στο νέο αντίπαλο δέος του φιλελεύθερου καπιταλιστικού μοντέλου: τον κρατικό καπιταλισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, εκφράζονται αμφιβολίες σχετικά με την ικανότητα του συγκεκριμένου μοντέλου να κεφαλαιοποιήσει την επιτυχία του, όταν θα φτάσει η ώρα να καινοτομήσει, έχοντας ξεπεράσει το στάδιο του catch-up (στο οποίο βρίσκονται τώρα οι αναδυόμενες οικονομίες). Στο αφιέρωμα εγείρονται, επίσης, ερωτήματα για την ικανότητά του να αυτορρυθμιστεί, σε περίπτωση που οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Αλλωστε, σημαντικά εμπόδια στη λειτουργία του κρατικού καπιταλισμού είναι ο αυταρχισμός, η ευνοιοκρατία και η διαφθορά που τον συνοδεύουν.
Ωστόσο, το αφιέρωμα υποστηρίζει πως ο κρατικός καπιταλισμός είναι ο πιο υπολογίσιμος αντίπαλος που έχει αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής ο φιλελεύθερος καπιταλισμός. Αυτό προκαλεί ορισμένα δύσκολα ερωτήματα σχετικά με το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε ίσους όρους παιχνιδιού, αν ορισμένες εταιρείες απολαμβάνουν την (άμεση ή έμμεση) υποστήριξη μίας εθνικής κυβέρνησης; Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε τις κυβερνήσεις από το να χρησιμοποιήσουν τις επιχειρήσεις ως εργαλεία επιβολής της βούλησής τους;

Επιλογές και κινήσεις στο πεδίο της κρίσης

2012-02-20T13:46:00.003+02:00

Διαβάστε την προσεχή Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου, την ειδική έκδοση αγορά+, η οποία εστιάζει στις στρατηγικές και τα "εργαλεία" που έχουν υιοθετήσει οι επιχειρήσεις, προκειμένου να διατηρήσουν και να ενισχύσουν τη θέση τους στην αγορά. Η έκδοση θα κυκλοφορήσει μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την ένθετη έκδοση του Economist.
Στην έκδοση φιλοξενούνται παρεμβάσεις στελεχών των εξής επιχειρήσεων: της Εθνικής Τράπεζας, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, της Interamerican, της Εθνικής Ασφαλιστικής, της PricewaterhouseCoopers, της ManPowerGroup, της Ε. Ι. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, του ΟΤΕ, της HOL, της Carrefour Μαρινόπουλος, της Βασιλόπουλος, της Βερόπουλος, της MyMarket, της Κωτσόβολος, της Πλαίσιο, του Group Multirama-Pulic-Getitnow, της Boehringer Ingelheim, της Σellas Clinicals, των πολυκαταστημάτων Attica και του εμπορικού κέντρου Athensheart.
Απο το editorial της έκδοσης: "Ο παραλληλισμός που χρησιμοποιεί η κυρία Βενετία Κουσία, διευθύνουσα σύμβουλος της ManpowerGroup στο άρθρο της, το οποίο φιλοξενούμε στην παρούσα έκδοση, δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύστοχος: μία εταιρεία δεν είναι τίποτα άλλο, από ένα πλοίο -μικρό ή μεγάλο-, το οποίο καλούνται ο καπετάνιος και το πλήρωμά του να κατευθύνουν μέσα από μία σφοδρή καταιγίδα (η γενικευμένη οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα) και να το οδηγήσουν με ασφάλεια στον προορισμό του. Αν ο καπετάνιος είναι ανεπαρκής ή οι χάρτες πλοήγησης ανακριβείς, τότε το σκάφος είτε θα χάσει τον προορισμό του, είτε θα πέσει αβοήθητο στα βράχια.
Σε αυτή τη δυσχερή συγκυρία, οι εταιρείες καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τους στόχους τους, αλλά και τις τακτικές τους. Σε ποιους άξονες κινείται αυτή η μεταβολή και ποιες μέθοδοι και εργαλεία ενδείκνυνται, προκειμένου οι εταιρείες να προσεγγίσουν νέους πελάτες ή να διατηρήσουν το υφιστάμενο πελατολόγιό τους; Εξέχοντα στελέχη της αγοράς δίνουν τις δικές τους απαντήσεις και μοιράζονται μαζί μας τα σχέδιά τους για την επόμενη ημέρα."

Η ζωή μας, ένα παιχνίδι

2012-01-20T15:00:00.004+02:00

To τεύχος Ιανουαρίου 2012 (τ. 95) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" κυκλοφορεί την προσεχή Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου, μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και σας ξεναγεί στο μαγικό κόσμο των video games.
Αν θέλετε να δείτε πώς έχουν εξελιχθεί τα video games ανά τα χρόνια, το YouTube είναι εδώ για να σας διαφωτίσει. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει το βίντεο με τίτλο “The Evolution of the Basketball Video Game”, το οποίο δείχνει την εξέλιξη των παιχνιδιών μπάσκετ. Εν αρχή ην το θρυλικό ATARI, με το “Basketball” (1979), που ουσιαστικά απεικόνιζε ένα κεραμιδί παρκέ με δύο μπασκέτες (οι οποίες στέκονταν αγέρωχες σαν ευμεγέθεις καρέκλες) και δύο παίκτες (πρόχειρα σκίτσα ενός μαθητή του Δημοτικού, θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κανείς) να τρέχουν πάνω-κάτω κυνηγώντας την μπάλα. Φτάνοντας στη δεκαετία του ’90, συναντάμε το μοναδικό “NBA Jam” (1993), το οποίο μύησε στον κόσμο του gaming αρκετά εκατομμύρια χρήστες, με σαφώς περισσότερες λεπτομέρειες και πολύ πιο συναρπαστικό gameplay.
Τέλος, εν έτει 2009 (με το οποίο κλείνει το βίντεο), βλέπουμε το “NBA 2K10”: ρεαλιστικά γραφικά, σαν να βλέπει κανείς πραγματικό αγώνα (τα χαρακτηριστικά προσώπου, οι μύες, ακόμη και ο ιδρώτας είναι ευδιάκριτα στοιχεία), λεπτομερέστατο background και φωτισμός. Τα τελευταία παιχνίδια είναι, μάλιστα, ακόμη πιο αναβαθμισμένα! Από τη δεκαετία του ’70, τα video games ξεκίνησαν ένα συναρπαστικό ταξίδι, φτάνοντας σήμερα να είναι μία από τις πιο δυναμικά αναπτυσσόμενες βιομηχανίες ψυχαγωγίας.
Ta video games θα συνιστούν την πιο δυναμική βιομηχανία στον κόσμο των media κατά την προσεχή δεκαετία. Το κοινό στο οποίο απευθύνονταν διευρυνθεί: γυναίκες και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας έχουν αρχίσει να ασχολούνται με ένα χόμπι που κάποτε γοήτευε μόνο τους εφήβους. Η διαρκής μεγέθυνση της υπολογιστικής ισχύος των κινητών τηλεφώνων έθεσε τις βάσεις, για να αρχίσουν οι χρήστες να κουβαλούν τα video games τους στις τσέπες τους. Τα παιχνίδια έχουν μία ισχυρή παρουσία στις πωλήσεις των app stores. Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο ρόλος του διαδικτύου, το οποίο λειτούργησε ως χώρος άμεσης διάθεσης των προϊόντων των μικρών εταιρειών προγραμματισμού στους καταναλωτές, αλλά και ως πλατφόρμα όπου παίζονταν τα παιχνίδια, φέρνοντας κοντά gamers από όλο τον κόσμο.
Επίσης, εξετάζονται οι προοπτικές διαφορετικών κατηγοριών video games (για κονσόλες, για PC ή online), αλλά και οι κατηγορίες ότι μπορούν να πυροδοτήσουν βίαιη συμπεριφορά από τους χρήστες. Τέλος, μελετάται πώς χρησιμοποιείται και σε άλλα πεδία η τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί εντός της βιομηχανίας των video games.
Το αφιέρωμα του Economist πλαισιώνεται από τις απόψεις στελεχών της ελληνικής αγοράς video games, οι οποίοι περιγράφουν -ο καθένας από τη σκοπιά του- τη δυναμική, αλλά και τις προοπτικές του κλάδου.

Ποιος πληρώνει τη δημοκρατία;

2012-01-20T14:44:00.006+02:00

Διαβάστε την προσεχή Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου, την ειδική έκδοση ΑΓΟΡΑ ΙΔΕΩΝ, η οποία εστιάζει στο καίριο ζήτημα της χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα. Η έκδοση θα κυκλοφορήσει μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την ένθετη έκδοση του Economist.

Στην έκδοση φιλοξενούνται οι παρεμβάσεις του υπουργού Επικρατείας κ. Παντελή Καψή, του γενικού διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας κ. Θανάση Σκορδά, του μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκου Ανδρουλάκη, του ευρωβουλευτή της Δημοκρατικής Συμμαχίας κ. Θόδωρου Σκυλακάκη, του στελέχους της Δημοκρατικής Αριστεράς κ. Θόδωρου Μαργαρίτη, του προέδρου της ΟΝΝΕΔ κ. Ανδρέα Παπαμιμίκου. Στην ίδια έκδοση, ένα κείμενο οριοθέτησης της νέας κατάστασης καθηγητή Μιχάλη Τσινισιζέλη αλλά και των δημοσιογράφων Βασίλη Νέδου και Θάνου Τριανταφύλλου.

Απο το editorial της έκδοσης: "Οπως και ένας νέος -πρωτόβγαλτος στην αγορά- μηχανικός έχει το απόλυτο ηθικό (και όχι μόνον) δικαίωμα να έχει λόγο για τα οικονομικά δεδομένα και τις προοπτικές της μικρής Τράπεζας Αττικής που το χρόνο που πέρασε «άνοιξε» την κάνουλα της χρηματοδότησης προς τα πολιτικά κόμματα, έτσι και οι πολίτες -όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά- έχει το ίδιο δικαίωμα να κρίνει, να αξιολογεί και να αποτιμά με κάθε πρόσφορο νόμιμο δημοκρατικό τρόπο το πώς και πού αξιοποιείται το άφθονο για τα σημερινά δεδομένα της χώρας δημόσιο χρήμα που φτάνει στα ταμεία των πολιτικών κομμάτων για να στηρίξει τη λειτουργία τους ως θεσμικών πυλώνων της σύγχρονης δημοκρατίας.
Ο νέος μηχανικός έχει το δικαίωμα ως ασφαλισμένος σε ένα ταμείο που είναι ο βασικός μέτοχος της Τράπεζας, η οποία δέχτηκε να χρηματοδοτήσει πολιτικά κόμματα με αντίκρισμα μελλοντικές ροές της κρατικής επιχορήγησης -με άλλα λόγια, μια υπόθεση εργασίας με πολύ ρευστά δεδομένα! Κάπως έτσι, το κρίσιμο ζήτημα της χρηματοδότησης των κομμάτων και, εν γένει, του πολιτικού ζητήματος αρχίζει και εκείνο να γίνεται -δυστυχώς!- ένα μέρος της γενικότερης κρίσης, με αποτέλεσμα να ενθαρρύνει ή απλώς να δικαιολογεί συμπεριφορές που απαξιώνουν την ουσία της δημοκρατίας και των λειτουργιών της.
Η παρούσα έκδοση -απαντώντας στο έστω και προκλητικά διατυπωμένο ερώτημα «ποιος πληρώνει τη δημοκρατία;»- επιθυμεί να συνεισφέρει στο δημόσιο διάλογο και να συμβάλει στη διαμόρφωση ρεαλιστικών και εφαρμόσιμων προτάσεων για το ζήτημα της χρηματοδότησης του πολιτικού συστήματος".

Η Ελλάδα το 2012

2011-12-28T11:03:00.004+02:00

Ο κ. Φάνης Κουτουβέλης είναι μόλις 26 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πήγε σχολείο στο Αρσάκειο. Δεν πάει πολύς καιρός που πήρε στα χέρια του το δίπλωμα του από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Το «χαρτί» γράφει: Μηχανικός Υπολογιστών. Και ήταν απλώς η βάση, αλλά και η εκκίνηση για να ξεδιπλώσει σε αυτή τη νεαρή ηλικία το όνειρο του στην ενήλικη επιχειρηματικότητα των καιρών μας. Διάλεξε μαζί με δύο συνομηλίκους του -τον 25χρονο κ. Κωνσταντίνο Καζανή και τον 29χρονο κ. Ορέστη Τζανετή- να συγκροτήσει μια μικρή εταιρεία, προκειμένου να προωθήσει σε μια εντελώς παραγνωρισμένη αγορά όπως εκείνη του περιπτέρου και των mini markets της γειτονιάς ένα προϊόν, το i-kiosk, που λειτουργεί ως απαραίτητος βοηθός για χιλιάδες επαγγελματίες.

Η επιλογή των τριών φίλων και συνεργατών δικαιώθηκε και το προϊόν τους «έτρεξε» στην αγορά. Το παράδειγμα του κ. Κουτουβέλη δεν είναι και το μοναδικό, ούτε η επιλογή του αποτελεί πλέον την εξαίρεση του κανόνα. Ο ίδιος και άλλοι πολλοί συνομήλικοί του αποτελούν σήμερα το νέο κύμα της ελληνικής επιχειρηματικότητας που διαμορφώνουν τους όρους και τις προϋποθέσεις για ένα διαφορετικό παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο στη χώρα μας. Ενα μοντέλο που βασίζεται στις φρέσκες ιδέες και τη σκληρή δουλειά, ενθαρρύνει το θετικό παράδειγμα και την αξία της συλλογικότητας, ορκίζεται στον ανταγωνισμό και στην εξωστρέφεια και παίρνει δύναμη από τους ανθρώπους που αποφασίζουν σε κάθε στιγμή να κάνουν ένα βήμα μπροστά.
Για αυτούς τους λόγους ο κ. Φάνης Κουτουβέλης προλογίζει τη φετινή μας έκδοση που έγινε με την ηθική συμπαράσταση, αλλά και την επιστημονική συνεργασία και φροντίδα του ΙΟΒΕ και των ανθρώπων του. Για τους ίδιους λόγους, φιλοξενούμε μια ενότητα στις σελίδες της έκδοσης μας για τις νέες ελπίδες της ελληνικής επιχειρηματικότητας, τις start-up επιχειρήσεις σε δύο βασικούς τομείς: τον τομέα της ψηφιακής οικονομίας αλλά και τον τομέα των προϊόντων που αξιοποιούν τον πλούτο, καθώς και τις δυνατότητες της ελληνικής γης.
Το Forum ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ είναι εδώ για να συνεχίσει και την κρίσιμη και αποφασιστική χρονιά του 2012 να υποστηρίζει τα πρόσωπα και τους φορείς της νέας επιχειρηματικότητας μέσα από πρωτοβουλίες -συγκρότηση του Ταμείου για τη Νεανική Δημιουργία και Επιχειρηματικότητα, διοργάνωση εκδηλώσεων υπό τον τίτλο «Ιστορίες Δημιουργίας»- που αναδεικνύουν και προβάλλουν την ανάγκη συγκρότησης ενός διαφορετικού για τα ελληνικά δεδομένα παραγωγικού και αναπτυξιακού μοντέλου.

"Η Ελλάδα το 2012" κυκλοφορεί από αύριο, Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου, στα περίπτερα, μαζί με τη δημοφιλή έκδοση "Ο Κόσμος το 2012". Με το κύρος του περιοδικού THE ECONOMIST και τη σφραγίδα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.

Ο Κόσμος το 2012

2011-12-28T10:28:00.007+02:00

Η δημοφιλής έκδοση "Ο Κόσμος το 2012" κυκλοφορεί από αύριο, Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου, στα περίπτερα και σας παρέχει μία πλήρη εικόνα για το τι μέλλει γενέσθαι τη χρονιά που έρχεται στην πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία, τις τέχνες και την επιστήμη σε όλο τον κόσμο.
Οι ΗΠΑ και η Γαλλία εκλέγουν νέο πρόεδρο σε μία αμφίρροπη διαδικασία, ενώ στην Κίνα και τη Ρωσία η αλλαγή των σκήπτρων είναι αρκετά πιο προβλέψιμη. Οι Πειρατές της Καραϊβικής μεταφέρθηκαν στη... Σομαλία και από εκεί γίνονται ο φόβος και ο τρόμος για τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Την ίδια στιγμή, η ευρωζώνη σκέφτεται για το μέλλον του νομίσματός της, ενώ το Λονδίνο προετοιμάζεται για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, εγκαινιάζοντας το υψηλότερο κτίριο της Ευρώπης λίγο πριν από την τελετή έναρξης (το Shard). Το Facebook κάνει το μεγάλο βήμα της εγγραφής του στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και η Sheryl Sandberg, COO του δημοφιλούς δικτύου, γράφει για τη δυναμική των social media.

Το αφεντικό της Siemens, Peter Löscher, γράφει για τη λιτή καινοτομία. Παρεμβαίνουν επίσης προσωπικότητες διεθνούς κύρους, όπως η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης, Aung San Suu Kyi, ο επικεφαλής του Cern, Rolph Heuer, και η ηγέτης της Βραζιλίας, Dilma Rousseff.
Μαζί με τον "Κόσμο το 2012" κυκλοφορεί επίσης και η καταξιωμένη έκδοση "Η Ελλάδα το 2012". Με το κύρος του περιοδικού THE ECONOMIST και τη σφραγίδα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.

Τεχνολογία του χεριού μας

2011-12-28T10:18:00.003+02:00

To τεύχος Δεκεμβρίου 2011 (τ. 94) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" κυκλοφορεί αύριο, Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και εστιάζει στη νέα εποχή της προσωπικής τεχνολογίας.
Πιο συγκεκριμένα, το αφιέρωμα εξετάζει λεπτομερώς τις δυνάμεις που συμβάλλουν στη διαμόρφωση των νέων δεδομένων στην αγορά της προσωπικής τεχνολογίας, αλλά και πώς αυτές επηρεάζουν τους καταναλωτές, τις επιχειρήσεις και τις κυβερνήσεις. Τα tablet PC και τα smartphones έχουν ήδη αρχίσει να ξεπερνούν σε πωλήσεις τους προσωπικούς υπολογιστές. Ο συνδυασμός των νέων συσκευών με τις ευρείες δυνατότητες σύνδεσης στο διαδίκτυο και το άφθονο online περιεχόμενο αυξάνει τις προσδοκίες των πολιτών σχετικά με τις δυνατότητες της προσωπικής τεχνολογίας.
Η άνθηση της παγκόσμιας αγοράς «έξυπνων» καταναλωτικών τεχνολογικών προϊόντων ευνοεί τη διάχυση της επιχειρηματικότητας, η οποία θα οδηγήσει στη δημιουργία πολλών περισσότερων αξιόλογων αγαθών. Παράλληλα, η τάση αυτή ενθαρρύνει τους οργανισμούς παντός είδους να προσαρμόσουν καινοτομίες από τον κόσμο της κατανάλωσης, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες. Οι εταιρείες «στήνουν» online καταστήματα εφαρμογών για τους εργαζομένους τους. Τα νοσοκομεία προσφέρουν ειδικά παραμετροποιημένα smartphones στις νοσοκόμες. Οι στρατιώτες δοκιμάζουν tablet PC, για να ελέγχουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Καθώς οι τεχνολογικές και οικονομικές δυνάμεις πίσω από αυτήν την υπολογιστική επανάσταση συσσωρεύουν ενέργεια, πρόκειται να δημιουργηθούν πολλές περισσότερες ευκαιρίες.
Τέλος, στην ελληνική ενότητα του τεύχους μας, μπορείτε να ενημερωθείτε για τις καινοτόμες μεθόδους που έχουν αναπτυχθεί τόσο για την αποτελεσματική παρακολούθηση των ασθενών, όσο και για την ενημέρωση του πλήθους σε περίπτωση κάποιας φυσικής καταστροφής.

Εκτός... ύλης

2011-12-02T19:07:00.003+02:00

Πηγή πρωτεΐνης

Η JBS ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ José Batista Sobrinho το 1953 υπό τη μορφή ενός κρεοπωλείου στην Ανάπολις, μία πόλη που βρίσκεται στην πολιτεία Γκόγιας, κεντρικά της Βραζιλίας. Η επέκταση της επιχείρησης αποδίδεται αρχικά στην ταχεία ανάπτυξη της βραζιλιάνικης οικονομίας και αργότερα στην εξαγορά άλλων εταιρειών. Σήμερα, η JBS είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός κρέατος του κόσμου. Το 2010, τα έσοδά της ανήλθαν σε 55 δισ. βραζιλιάνικα ρεάλ (περίπου 23 δισ. ευρώ). Μόλις το ένα τρίτο εξ αυτών αφορά σε δραστηριότητες της επιχείρησης εντός της Βραζιλίας.

Το εργοστάσιο JBS στη Λινς -450 χλμ. από το Σάο Πάολο- είναι ένα από τα μεγαλύτερα της επιχείρησης και απασχολεί 5.000 εργαζομένους, οι οποίοι δουλεύουν εναλλάξ σε δύο βάρδιες των οκτώ ωρών η καθεμία. Μέσα σε αυτό, ομάδες χασάπηδων κόβουν σε φιλέτα ή κιμά τα ζώα που φτάνουν μέσω ενός ιμάντα μεταφοράς και τοποθετούν το επεξεργασμένο κρέας σε πλαστικά καροτσάκια. Ενα μεγάλο μέρος του ακατέργαστου βοδινού μαγειρεύεται και κονσερβοποιείται εντός του εργοστασίου. Το κρέας κόβεται σε κιμά και έπειτα βράζεται μέσα σε ένα φούρνο, ο οποίος έχει κλίση, για να απομακρύνονται τα υγρά. Στη συνέχεια, προστίθεται λίπος, αλάτι, ζάχαρη και χρωστικές ουσίες στο ημιεπεξεργασμένο μείγμα, προτού αυτό τοποθετηθεί σε κονσέρβα. Η επεξεργασία ολοκληρώνεται μέσα στις κονσέρβες, τις οποίες οι εργαζόμενοι θερμαίνουν σε υψηλές θερμοκρασίες και έπειτα τις ψυχραίνουν και τους προσθέτουν ετικέτα. Η αγορά για αυτό το είδος επεξεργασμένου κρέατος έχει παγκόσμια εμβέλεια: το εργοστάσιο προμηθεύει κονσερβοποιημένο κρέας στη βρετανική εταιρεία Princes, αλλά και αλλαντικά βόειου κρέατος για την παραγωγή πίτσας στο Βέλγιο και την Ολλανδία.

Το φρέσκο κρέας αποτελεί μία διαφορετική υπόθεση. Οι αμερικανικές Αρχές έχουν απαγορεύσει την εισαγωγή κρέατος από βραζιλιάνικες εταιρείες, όπως η JBS, υπό το φόβο της ασθένειας ποδιών και στόματος. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η JBS εξαγόρασε το 2007 την Swift, την τότε μεγαλύτερη εταιρεία επεξεργασίας βοδινού κρέατος των ΗΠΑ, με έδρα στο Κολοράντο. Δύο χρόνια αργότερα, εξαγόρασε την Pilgrim’s Pride, εταιρεία παραγωγής κοτόπουλων στο Τέξας. Οι συμφωνίες διέθεταν, μεταξύ άλλων, και μία οπορτουνιστική διάσταση: και οι δύο εξαγορασθείσες εταιρείες αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Η JBS μπορούσε να συγκεντρώσει γρήγορα τα απαιτούμενα κεφάλαια, πολλά από τα οποία αντλήθηκαν από το χρηματιστήριο της Βραζιλίας. Ωστόσο, οι εξαγορές αυτές προσέφεραν, επίσης, τη δυνατότητα στην JBS να αποκτήσει παρουσία και πρόσβαση στην αμερικανική αγορά. Αυτό, με τη σειρά του, της επέτρεψε να αρχίσει τις εξαγωγές προς την Ιαπωνία και άλλες ασιατικές αγορές, από τις οποίες ήταν μέχρι πρόσφατα αποκλεισμένη.

Οπως και άλλες επιχειρήσεις του αναδυόμενου κόσμου, η JBS βρήκε φτηνότερο να αγοράζει εμπορικά σήματα, από το να τα «χτίζει» μόνη της. Ενας στόλος από μικρά φορτηγάκια που φέρουν το λογότυπο της Swift πωλούν φρέσκο κρέας στην περιοχή γύρω από το εργοστάσιο της Λινς. Παράλληλα, η φίρμα λάνσαρε και ένα brand μπριζόλων υψηλής ποιότητας. Η JBS πωλεί ήδη φρέσκο βόειο κρέας από τη Βραζιλία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, υπό το καθεστώς ποσόστωσης Hilton, το οποίο μειώνει τους δασμούς στις εισαγωγές κρέατος υψηλής ποιότητας. Για το λόγο αυτό, η επιχείρηση αγοράζει ετησίως 2.500 εκτρεφόμενα ζώα ανώτατης ποιότητας από τη φάρμα του Edson Crochiquia στη Σάντα Ιζαμπελ, η οποία βρίσκεται σε απόσταση μίας ώρας από τη Λινς. Η εταιρεία είναι ο μόνος πελάτης του κ. Crochiquia και στέλνει επιθεωρητές στη φάρμα του τέσσερις φορές το χρόνο, για να ελέγξουν τη διατροφή και τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων.

Δεδομένου ότι η φρεσκάδα έχει ζωτική σημασία στα τρόφιμα υψηλής ποιότητας, οι θέσεις εργασίας στην επεξεργασία τροφίμων δεν είναι εύκολο να μεταφερθούν οπουδήποτε είναι χαμηλό το εργατικό κόστος. «Πρέπει να βρίσκεσαι εκεί που ζουν οι αγελάδες», δηλώνει ο Wesley Batista, ένας από τους γιους του ιδρυτή της JBS που διοικεί την επιχείρηση. Καταπώς φαίνεται, το πλεονέκτημα του κόστους μετατοπίζεται προς τις δραστηριότητες της εταιρείας στον πλούσιο κόσμο. Το ισχυρό ρεάλ καθιστά ακριβότερες τις εξαγωγές από τη Βραζιλία, ενώ το αδύναμο δολάριο προσφέρει πλεονέκτημα στον αμερικανικό βραχίονα της JBS. «Υπάρχουν διαθέσιμοι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν κατάλληλες δεξιότητες και επαρκή εκπαίδευση», προσθέτει ο κ. Batista. Επιπλέον, σήμερα είναι ευκολότερο να πειστούν τα ανώτερα στελέχη να μετακομίσουν από το Κολοράντο στη Βραζιλία, παρά να ακολουθήσουν αντίθετη κατεύθυνση -άλλο ένα σημάδι ότι ο κόσμος γύρισε ανάποδα.

Η αναδυόμενη αγορά του φαρμάκου

2011-11-18T14:49:00.004+02:00

Διαβάστε την προσεχή Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου την ειδική έκδοση του Forum ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ για την αγορά φαρμάκου. Η έκδοση θα κυκλοφορήσει μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τον Economist.
Μία ερώτηση πλανάται τα τελευταία χρόνια πάνω από τη χώρα: ποια συνταγή θα μας σώσει; Ποια είναι η θεραπεία για την ασθένεια της χώρας; Ποιο είναι, με άλλα λόγια, το… φάρμακο εκείνο που θα οδηγήσει ξανά τη χώρα στο δρόμο της ανάπτυξης; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα σκιαγραφεί το νέο οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης της Ελλάδας.
Αν αφήσουμε κατά μέρος την κρίση χρέους, θα διαπιστώσουμε πως η ελληνική παραγωγικότητα υπολείπεται της ευρωπαϊκής, η χώρα αδυνατεί να προσελκύσει νέα επενδυτικά κεφάλαια, με συνέπεια τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα και τη μείωση των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Ποιος, λοιπόν, θα παραγάγει πλούτο για τη χώρα;
«Κοπτοραπτούδες» της Ευρώπης δεν μπορούμε να γίνουμε πάλι. Αυτό το ρόλο τον ανέλαβε πλέον η Κίνα. Και το κάνει καλά και φτηνά. Η εταιρεία McKinsey & Company έπειτα από εννιά μήνες προετοιμασίας δημοσίευσε τον περασμένο Σεπτέμβριο μία πολύ σημαντική μελέτη με τίτλο «Η Ελλάδα 10 χρόνια μπροστά». H μελέτη επικεντρώνεται στους πέντε μεγαλύτερους κλάδους παραγωγής (σε όρους ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας) και σε οκτώ δυναμικούς υποκλάδους («αναδυόμενοι αστέρες»). Ανάμεσα στους αναδυόμενους κλάδους της οικονομίας, πρωταρχική θέση κατέχει η παραγωγή γενόσημων φαρμάκων.
Πράγματι, το φάρμακο αποτελεί σημαντικό μοχλό οικονομικής ανάπτυξης για πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και για την Ευρώπη στο σύνολό της, καθότι αποτελεί τον κορυφαίο τομέα δημιουργίας εμπορικού πλεονάσματος. Από την άλλη πλευρά, η έρευνα αποδεικνύει πως και στην Ελλάδα υπάρχουν οι συνθήκες για το σχεδιασμό εθνικής στρατηγικής, προκειμένου ο… αναδυόμενος αστέρας να φωτίσει την -υπό σκιάν- αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας.
Στο νέο αφιέρωμα του FORUM ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής και επιχειρηματικής κοινότητας, της αγοράς, εξειδικευμένοι επιστήμονες και ερευνητές δίνουν τις δικές τους προσεγγίσεις για τις ευκαιρίες, τις προκλήσεις και τις προοπτικές της αγοράς του φαρμάκου.

Αλλαγή σκυτάλης

2011-11-18T14:43:00.002+02:00

To τεύχος Νοεμβρίου 2011 (τ. 93) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" κυκλοφορεί την Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και εστιάζει στις εξελίξεις που
σημειώνονται στο μέτωπο της παγκόσμιας οικονομίας.
Κεντρικό σημείο αναφοράς είναι η διαδικασία μεταβίβασης της οικονομικής ισχύος από τα ανεπτυγμένα στα αναπτυσσόμενα κράτη. Υπογραμμίζεται, ωστόσο, ότι η πορεία αυτή πιθανώς να διαρκέσει περισσότερο από όσο γενικά υπολογίζεται. Οι ανεπτυγμένες χώρες θα είναι καταδικασμένες αν δεν μπορέσουν να σημειώσουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης επί μακρόν. Η Κίνα, από την πλευρά της, θα είναι τυχερή αν αποφύγει ένα άσχημο στραβοπάτημα κατά την προσεχή δεκαετία ή εικοσαετία.
Η εκπαίδευση και η κοινωνική ασφάλιση θα πρέπει να προσαρμοστούν σε ένα κόσμο, στον οποίο οι θέσεις εργασίας δημιουργούνται και καταργούνται με ραγδαίους ρυθμούς. Οι τιμές του πετρελαίου και άλλων βασικών προϊόντων θα συνεχίσουν να ενισχύονται με υψηλότερους ρυθμούς από ό,τι το γενικό επίπεδο τιμών. Η τάση αυτή θα στρέψει τους όρους εμπορίου προς όφελος των χωρών που είναι πλούσιες σε πρώτες ύλες και εις βάρος των μεγάλων καταναλωτριών χωρών, όπως οι ΗΠΑ. Τέλος, στο μέτωπο του συναλλάγματος, το γουάν θα καταστεί τελικά ένα παγκόσμιο νόμισμα και θα ανταγωνιστεί το δολάριο. Πώς θα διαμορφωθούν, λοιπόν, οι νέες ισορροπίες;

Μια ειδική ανεξιθρησκη εκδοση για τα "οικοπεδα" της Μεσογειου

2011-10-26T23:06:00.000+02:00

Σήμερα, Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου, κυκλοφορεί μαζί με τον Economist και την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, το νέο ειδικό αφιέρωμα του FORUM ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ που αφορά στις εξελίξεις στη Μεσόγειο. Στην συγκεκριμένη έκδοση φιλοξενούνται παρεμβάσεις του Παναγιώτη Κουτσουμπέλη (πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών - ΕΚΕΜ), του Ανδρέα Θεοφάνους ( καθηγητήςΠολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων), του Θεόδωρου Τσακίρη (διευθυντήςτου Παρατηρητηρίου Ευρωπαϊκής Ενεργειακής Πολιτικής στο Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών- ΕΚΕΜ), του Efraim Inbar (καθηγητής Πολιτικών Σπουδών στο Πανεπισ

τήμιο Bar-Ilan και διευθυντής του Begin-Sadat (BESA) Center for Strategic Studies - Ισραήλ), του Πάνου Μπεγλίτη ( υπουργός Εθνικής Αμυνας), του Γιώργου Κουμουτσάκου ( ευρωβουλευτής ΝΔ και αντιπρόεδρος της Μεικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Τουρκίας), του Γιώργου Λιλλήκα (πρώην υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου και διευθυντής της συμβουλευτικής εταιρείας BlueTreeConsultants), του Burak Bekdil (αρθρογράφοςτης εφημερίδας Hurriyet - Τουρκία), του Παναγιώτη Τσάκωνα (αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ασφάλειας στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου), του Μάριου Λ. Ευρυβιάδη (επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου) και του Saban Kardas (επίκουρος καθηγητήςΔιεθνών Σχέσεων στο TOBB University of Economics and Technology - Τουρκία). Την ευθύνη της οργάνωσης και επιμέλειας της έκδοσης είχαν ο Θάνος Τριανταφύλλου και ο Αλέξανδρος Αρβανιτάκης.

Μεσόγειος: τα νέα δεδομένα

2011-10-21T14:46:00.005+02:00

Την προσεχή Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου, κυκλοφορεί μαζί με τον Economist και την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, το νέο ειδικό αφιέρωμα του FORUM ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ που αφορά στις εξελίξεις στη Μεσόγειο.
Τι είναι η Μεσόγειος; Είναι χίλια πράγματα μαζί. Δεν είναι μόνο ένα τοπίο, αλλά αμέτρητα τοπία. Δεν είναι μία θάλασσα, αλλά διαδοχή θαλασσών. Δεν είναι πολιτισμός, αλλά πολιτισμοί που συσσωρεύονται ο ένας πάνω στον άλλο.
«Το ταξίδι στη Μεσόγειο είναι η ανακάλυψη του ρωμαϊκού κόσμου στο Λίβανο, της προϊστορίας στη Σαρδηνία, των ελληνικών πόλεων στη Σικελία, της αραβικής παρουσίας στην Ισπανία, του τουρκικού Ισλάμ στη Γιουγκοσλαβία. Είναι μία βουτιά στα βάθη των αιώνων, ως τα οικοδομήματα της μεγαλιθικής εποχής στη Μάλτα ή ως τις πυραμίδες της Αιγύπτου.» (F. Braudel, «Η Μεσόγειος: o χώρος και η ιστορία», σ. 9-10). Είναι μία συνάντηση με πράγματα πολύ παλιά, που είναι, όμως, ακόμη ζωντανά και συνυπάρχουν με το υπερμοντέρνο.
Κάπως έτσι διαμορφώνεται ο χάρτης της Νέας Μεσογείου. Με τη σύνθεση του παλιού και του
νέου. Μία περιοχή σε διαρκή αναστάτωση αναζητά νέα ταυτότητα, ανάμεσα στα κύματα της αλλαγής των καθεστώτων, τις νέες συμμαχίες και ισορροπίες ισχύος, το νέο ενεργειακό χάρτη.
Ποια είναι σήμερα η στρατηγική αξία της Μεσογείου για την Ευρώπη; Πώς επαναπροσδιορίζεται η ενεργειακή σύνδεση της Ευρώπης με το μαλακό της υπογάστριο;
Στην ειδική έκδοση του FORUM ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ, εκπρόσωποι της επιστημονικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και του πολιτικού και επιχειρηματικούκόσμου από την ευρύτερη περιοχή απαντούν στα ερωτήματα και διαμορφώνουν το χάρτη της Νέας
Μεσογείου.

Ζητείται εργασία

2011-10-21T13:08:00.004+02:00

To τεύχος Οκτωβρίου 2011(το τ.92) στη σειρά "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" -κυκλοφορεί την Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ- εστιάζει στη σύγχρονη εποχή της εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζει τις επιπτώσεις που αυτή ασκεί στους εργαζομένους, αλλά και στο τι μπορούν να κάνουν οι τελευταίοι, για να παραμείνουν στην πλευρά των νικητών. Επικεντρώνεται, επιπλέον, στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, καθώς ανταγωνίζεται η μία την άλλη, για να προσελκύσει τα μεγαλύτερα ταλέντα.
Επιπλέον, στο αφιέρωμα αναλύονται οι επιλογές που έχουν οι κυβερνήσεις, προκειμένου -ακόμα και σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία- να προστατέψουν τους «χαμένους», αλλά και να εξοπλίσουν τους πολίτες τους με τα απαραίτητα εφόδια, ούτως ώστε αυτοί να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, αλλά και στους εαυτούς τους, μέσα από μία αξιοπρεπή θέση εργασίας.
Τέλος, στην ενότητα της ελληνικής άποψης, μπορείτε να διαβάσετε άρθρα επιφανών στελεχών της αγοράς, στα οποία καταγράφονται οι τάσεις στην ελληνική αγοράς εργασίας, οι επιρροές του διεθνούς περιβάλλοντος, καθώς και οι επιλογές που έχουν στη διάθεσή τους οι εργαζόμενοι, προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικοί και «μάχιμοι».

ΣΔΙΤ: συμπράττοντας για την ανάπτυξη

2011-09-26T12:43:00.003+02:00

Διαβάστε την προσεχή Πέμπτη την ειδική έκδοση του Forum ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ για τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), η οποία θα κυκλοφορήσει μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τον Economist. Παρά την εξαιρετικά δύσκολη οικονομική συγκυρία, κάτι φαίνεται να κινείται στην αγορά των ΣΔΙΤ. Απόδειξη για αυτό αποτελεί η συμμετοχή δεκάδων ελληνικών και ξένων εταιρειών στους διαγωνισμούς των έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη -διαχείριση απορριμμάτων στη δυτική Μακεδονία, ηλεκτρονικό εισιτήριο και ολοκληρωμένο σύστημα πληροφόρησης των επιβατών και διαχείρισης του στόλου των συγκοινωνιακών φορέων της πρωτεύουσας-, αλλά και σε διαγωνισμούς που έχουν ήδη ολοκληρωθεί, όπως εκείνος για τις 16 νέες σχολικές μονάδες της Θεσσαλονίκης.

Επιπλέον, οι πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις του υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας για το φορολογικό καθεστώς των ΣΔΙΤ, η μεγαλύτερη συν τω χρόνω εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στη χρηματοδότηση των έργων -η «θεματολογία» των οποίων διαρκώς διευρύνεται-, αλλά και η εντεινόμενη προσπάθεια για τη συστηματική αξιοποίηση των πόρων από την Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς επίσης και οι πρωτοβουλίες των ελληνικών τραπεζών για εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης, διαμορφώνουν παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια ένα νέο πεδίο δράσης για τις συμπράξεις.

Εξάλλου, η απόφαση της κυβέρνησης να υιοθετήσει ως προτιμητέα λύση για την ολοκληρωμένη διαχείριση των αστικών απορριμμάτων -πχ. για την περιφέρεια της Αττικής αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας- τις ΣΔΙΤ ανοίγει το δρόμο για την ουσιαστική ενίσχυση μιας αναδυόμενης «πράσινης» οικονομίας με πολλαπλά οφέλη για το δημόσιο συμφέρον, την υγιή επιχειρηματικότητα, τους πολίτες και την κοινωνία.

Επιστροφή στις ρίζες

2011-09-23T17:20:00.005+02:00

Το αφιέρωμα που φιλοξενείται στο τεύχος που κυκλοφορεί την Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου, μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, εξετάζει όλες τις σύγχρονες τάσεις στον κόσμο των media, εστιάζοντας στην τρέχουσα κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο κλάδος, αλλά και στα καινούργια επιχειρηματικά μοντέλα που αναδύονται.

O Tom Standage, συγγραφέας του αφιερώματος, υποστηρίζει ότι καθώς η ενημέρωση καθίσταται περισσότερο συμμετοχική, κοινωνικοποιημένη, διαφοροποιημένη, αλλά και πολιτικοποιημένη, επιστρέφει -από πολλές απόψεις- στο περισσότερο χαοτικό, ανεξάρτητο και πολιτικά φορτισμένο περιβάλλον της περιόδου που προηγήθηκε της καθιέρωσης των μέσων μαζικής ενημέρωσης, το 19^ο αιώνα.

Επίσης, παρόλο που το διαδίκτυο προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στη δημοσιογραφία, αυτό αποδείχθηκε παράλληλα μία απροσδόκητη «ευλογία» για τους καταναλωτές, οι οποίοι διαθέτουν πλέον μία ευρύτερη γκάμα επιλογών απέναντι στην πηγή ενημέρωσης, αλλά και τον τρόπο πρόσβασης στην πληροφορία.

Το αφιέρωμα του Economist ολοκληρώνεται με τις απόψεις Ελλήνων ειδικών στη βιομηχανία της ενημέρωσης, οι οποίοι μας ενημερώνουν -μεταξύ άλλων- για το νέο ρόλο που έχουν κληθεί να διαδραματίσουν τα social media στη διάδοση της πληροφορίας, αλλά και την πορεία των παραδοσιακών μέσων μέσα σε αυτόν το γενναίο, ενήμερο κόσμο.

Μαζί με τον Economist αυτού του μήνα, κυκλοφορεί, επίσης, και μία έκδοση του FORUM ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ για τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

Τα tweets της τεχνολογίας

2011-07-27T14:56:00.005+02:00

Το αφιέρωμα που θα κυκλοφορήσει αύριο, 28 Ιουλίου, μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, αντλείται από την έκδοση Technology Quarterly (04/06/2011) του περιοδικού Economist και εστιάζει στις τεχνολογικές εξελίξεις ανά τον κόσμο, παρουσιάζοντας ενδιαφέρουσες τάσεις και λύσεις για την καθημερινότητά μας και όχι μόνο. Στο πεδίο της βιοϊατρικής, για παράδειγμα, οι βελτιώσεις της τεχνητής καρδιάς, οι οποίες θα της επιτρέψουν να λαμβάνει ενέργεια χωρίς ενοχλητικά καλώδια, προσφέρουν μία νέα ελπίδα στους καρδιοπαθείς που δεν μπορούν να δεχτούν φυσικά μοσχεύματα. Παράλληλα, οι «έξυπνοι» φακοί επαφής μπορούν να εκμεταλλευτούν τις ασυνήθιστες ιδιότητες του ματιού, προκειμένου να διαγνώσουν εγκαίρως σοβαρές ασθένειες, αλλά και να εισάγουν φάρμακα στον ανθρώπινο οργανισμό.

Επιπλέον, στο πεδίο της κοινωνίας της πληροφορίας, οι εξελίξεις είναι συναρπαστικές. Ορισμένες επιχειρήσεις ήδη επεξεργάζονται τα online μηνύματα που αναρτούν οι χρήστες στα κοινωνικά δίκτυα, αποσκοπώντας να εντοπίσουν τις καταναλωτικές τους συμπεριφορές και να κάνουν ακόμα και προβλέψεις για την πορεία της αγοράς. Από την άλλη πλευρά, ο τομέας της ασφάλειας αποκτά νέα εργαλεία, καθώς μία νέα μέθοδος ανάλυσης βίντεο παρέχει τη δυνατότητα επεξεργασίας πολλών ωρών οπτικοακουστικού υλικού που λαμβάνονται από τις κάμερες ασφαλείας μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Την ίδια στιγμή, ανακαλύπτονται νέες μέθοδοι για τον εντοπισμό των διαρροών νερού μέσω της χρήσης λογισμικού, την άντληση πόσιμου νερού από την ομίχλη και την προώθηση του multitasking στους σύγχρονους υπολογιστές.

Στο τεύχος μας φιλοξενείται και η ελληνική άποψη, η οποία επικεντρώνεται στις δυνατότητες του Twitter, και πώς αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των εκστρατειών ενημέρωσης, καθώς και στους κινδύνους που ελλοχεύουν κατά τη χρήση αρχείων pdf. Η ελληνική άποψη ολοκληρώνεται με την καταγραφή της πορείας της κλιματικής αλλαγής, καθώς και την παρουσίαση άγνωστων εν πολλοίς, αλλά ελπιδοφόρων ακαδημαϊκών κλάδων: της νευροοικονομικής και του νευρομάρκετινγκ.

Οι τράπεζες και η κρίση

2011-07-21T20:42:00.006+02:00

Το ειδικό αφιέρωμα του Economist που θα κυκλοφορήσει αύριο, Παρασκευή 22 Ιουλίου, επικεντρώνεται στην επόμενη μέρα του τραπεζικού τομέα μετά από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική ασφυξία. Σε αυτό το σκηνικό, οι μεταρρυθμίσεις που ανέλαβαν οι κυβερνήσεις για την αύξηση της ασφάλειας του χρηματοπιστωτικού συστήματος έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στις τράπεζες. Το ειδικό αφιέρωμα εστιάζει σε αυτές τις αλλαγές του ρυθμιστικού πλαισίου, οι οποίες πρόκειται να επηρεάσουν καθοριστικά την κερδοφορία των τραπεζών κατά τα προσεχή χρόνια.

Οι υψηλότεροι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας που απαιτούνται από τις τράπεζες θα καταστήσουν το σύστημα λίγο ασφαλέστερο, αλλά μπορούν να μειώσουν την κερδοφορία έως και κατά ένα τρίτο. Επιπρόσθετα, ενδεχομένως να ενισχύσουν το κόστος δανεισμού και να επιβραδύνουν την οικονομική μεγέθυνση.

Το αφιέρωμα αναλύει, επίσης, τις χρηματοπιστωτικές εξελίξεις σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Στην Ευρώπη, τα επισφαλή και τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των κυβερνήσεών τους. Στις ΗΠΑ, οι μεγάλες τράπεζες είναι υγιέστερες και έχουν εξισορροπήσει τους ισολογισμούς τους. Παρόλα αυτά, δεν έχουν «αναρρώσει» όλες. Από την άλλη πλευρά, οι ηγέτες της Κίνας ανησυχούν ότι οι δικές τους τράπεζες αναπτύσσονται εξαιρετικά γρήγορα.

Financial Risk

2010-04-08T12:42:00.006+02:00

Με ένα από τα πιο hot ζητήματα των ημερών, εκείνο που αφορά το financial risk (χρηματοοικονομικός κίνδυνος στα ελληνικά) καταπιάνεται το νέο τεύχος -το τεύχος 75- της σειράς Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – The Economist που κυκλοφορεί μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στις 30 Απριλίου 2010.

Λίγα λόγια για το αφιέρωμα

Ο συγγραφέας του αφιερώματος Matthew Valencia παρομοιάζει τις βιαστικές εξόδους των επενδυτών από τις χρηματοπιστωτικές αγορές με τις πιέσεις που παράγουν τα πανικόβλητα… Πρόκειται για πιέσεις ( έως 4.500 Newtons ανά τετραγωνικό μέτρο) που μπορούν να λυγίσουν ακόμη και ατσαλένια φράγματα. Ο Valencia αποφαίνεται ότι η κρίση της περιόδου 2008 - 09 δημιούργησε παρόμοιες πιέσεις.
Στις σελίδες του αφιερώματός καταγράφεται πως η αντίληψη ότι οι αγορές μπορούν να «αστυνομεύουν» τους εαυτούς τους και να εγκλωβίζουν τον κίνδυνο σε μαθηματικούς τύπους αποδείχτηκε το πιο ακριβό λάθος του κόσμου. Το κόστος του λάθους -ή το ακριβό τίμημα- υπολογίζεται σε 15 τρισεκατομμύρια . δολάρια σε ενέσεις κεφαλαίου και άλλες μορφές στήριξης.
Αν οι οικονομολόγοι είχαν δίκιο στον υπολογισμό συχνότητας εμφάνισης των «μαύρων κύκνων» (ή ακραίων γεγονότων) το χρηματιστηριακό κραχ του 1987, η αναταραχή των επιτοκίων του 1992 και τη γενικευμένη κρίση του 2008 θα μπορούσαν να συμβούν μονάχα μία φορά κατά τη διάρκεια ζωής του σύμπαντος. Ο συγγραφέας του αφιερώματος μας υποστηρίζει ότι στις χρηματαγορές «μαύροι κύκνοι» παρουσιάζονται πολύ πιο συχνά από ό,τι υποδεικνύουν τα συνήθη μοντέλα πιθανοτήτων -και, όπως φάνηκε, οι πιθανές αιτίες δεν είναι μόνο ζητήματα όπως οι πανδημίες, η ασφάλεια του διαδικτύου και η τρομοκρατία.
Έχοντας πλέον αποκτήσει επαρκή χρονική απόσταση από το πρώτο ξέσπασμα της κρίσης, το αφιέρωμα εξετάζει τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή. Επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι υπήρχε υπερβάλλουσα πίστη μεταξύ των τραπεζικών στελεχών πως οι κεντρικές τράπεζες θα έσπευδαν να βοηθήσουν σε περίπτωση ανάγκης. . Ότι ορισμένα προϊόντα είχαν καταστεί τόσο περίπλοκα που πχ. η κατανόηση ενός τυπικού εγγυημένου χρεωστικού ομολόγου (CDO) θα απαιτούσε την ανάγνωση εγγράφων 30.000 σελίδων. Παράλληλα, ότι ήταν πολύ εύκολο για τραπεζικά στελέχη να επωφεληθούν από βραχυπρόθεσμα κέρδη αποφεύγοντας τις ευθύνες. Ότι στα ενυπόθηκα δάνεια, οι κακοί δανειστές έδιωξαν τους καλούς, συμβαδίζοντας με τους επιθετικούς ανταγωνιστές τους λόγω του φόβου μήπως και απολέσουν μερίδιο της αγοράς. Και ότι την ίδια ώρα οι ρυθμιστικές αρχές έδιναν περισσότερη προσοχή στο κεφάλαιο παρά στη ρευστότητα -τον «πιο συναισθηματικό από τους κινδύνους».
Βάσει των νέων δεδομένων που έχουν προκύψει, το αφιέρωμα του Economist καταγράφει τις νέες επιλογές που έχουν μπροστά τους, τόσο οι ρυθμιστικές αρχές, όσο και οι ίδιες οι τράπεζες. Σήμερα έχει αναδυθεί στην επιφάνεια ένα εύθραυστο είδος αισιοδοξίας, που γεννήθηκε από το εξαιρετικά φτηνό χρήμα και την ανακούφιση της αποφυγής της ύφεσης. Στο μέλλον, υποστηρίζεται, τα φανταχτερά μαθηματικά θα συνεχίσουν να διαδραματίζουν ένα ρόλο. Αλλά η χρηματοοικονομική δεν είναι φυσική, και οι αγορές έχουν μια συναισθηματική πλευρά. Είναι η ανθρώπινη συμπεριφορά, περισσότερο από τα χρηματοοικονομικά εργαλεία, που χρειάζεται ψάξιμο και πιθανότατα, αλλαγή.
Με άλλα λόγια, οι κανόνες θα πρέπει να είναι πιο αυστηροί και επαρκώς εφαρμόσιμοι για να αποφευχθούν μελλοντικές κρίσεις, αλλά και ότι όλες οι μεταρρυθμίσεις στον κόσμο δεν πρόκειται ποτέ να εγγυηθούν απόλυτη ασφάλεια. Οι ίδιες οι τράπεζες θα πρέπει να βρουν μια μέση οδό στη διαχείριση κινδύνων κάπου ανάμεσα στο ένστικτο και στον αριθμητικό φετιχισμό. Είναι καθήκον των τραπεζιτών να είναι δύσπιστοι, όχι αισιόδοξοι. Στη χρηματοοικονομική, οι θεοί θα βρουν πάντα έναν τρόπο να ξαναχτυπήσουν.

***Για να έχετε μία σφαιρική εικόνα του τεύχους,δείτε το αφιέρωμα του περιοδικού The Economist (13 Φεβρουαρίου)

Στο www.enthesis.net

2010-04-07T15:40:00.005+02:00

Στο www.enthesis.net (προκειται για την ιστοσελιδα στην οποια φιλοξενειται η πρωτογενης παραγωγη περιεχομενου που συνοδευει- προσθετοντας το απαραιτητο ελληνικο χρωμα στα special reports του εβδομαδιαίου περιοδικού The Economist- το κεντρικό καθε φορα αφιερωμα), βρισκεται ήδη αναρτημενο και διαθεσιμο το τελευταιο τευχος της σειρας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ -Τhe Economist). Το τ.74 με focus στην Κοινωνια της Δικτυωσης ειναι, λοιπον, διαθεσιμο σε μορφη pdf.

για την κοινωνια της δικτυωσης - ενα αφιερωμα του ECONOMIST με ελληνικη αποψη

2010-03-27T18:19:00.004+02:00

Το τευχος Μαρτιου (τ.74)της σειρας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - The Economist αφιερωμενο στο social networking κυκλοφορει μαζι με την εφημεριδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την Μεγαλη Τεταρτη - τελευταια μερα του μηνα. Το κεντρικο αφιερωμα ( το special report του περιοδικου The Economist) υπογραφει ο Martin Giles , ενω συμμετεχουν απο ελληνικης πλευρας οι Θεόδωρος Καρουνος, Αλεξ.Μελίδης, Γιαννης Μαστρογεωργιου, Τηλ. Δουκογλου, Γιωργος Τσαμπρουνης, Σπ.Τιμοθεατος, Νικος Δανδρακης, Σταθης Χαϊκαλης, Νατ. Λορεντζιαδη, Ηλ. Αθανασοπουλος απο κοινου με την Μελ.Χριστοδουλακη καθως και τα μελη της επιτελικης ομαδας Ενthesis Team Αλ. Σαρμα,Νικ. Πιτσιλαδης, Μιχ. Παναγιωτακης και Σιμος Βερβεριδης.

η αγορά των social nets ή τα social nets στην αγορά και τις επιχειρήσεις

2010-03-16T18:54:00.002+02:00

H Αλεξάνδρα Σαρμά ως συντονίστρια έκδοσης έχει την πρώτη και την τελευταία ευθύνη σχετικά με την προετοιμασία αλλά και την οργάνωση-συγκέντρωση καιεπιμέλεια περιεχομένου των τευχών της σειράς Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ-The Economist φιλοξενούνται μια φορά το μήνα ς ένθετα στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Η Αλέξανδρα εν οψει του τεύχους 74 /Μάρτιος 2010 (κυκλοφορεί την Μεγάλη Τετάρτη)έγραψε ένα συνοπτικό κείμενο για τον ρόλο των social media/ social networks στην ίδια την ζωή και την δράση των επιχειρήσεων αλλά και γενικώτερα στους απαιτητικούς δρόμους και πεδία της αγοράς.

Το κείμενο της έχει ως εξής:Τα νέα επικοινωνιακά μέσα και εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης δεν βοήθησαν απλώς τους χρήστες να πραγματοποιούν καθημερινά αναρίθμητες νέες επαφές με παλιούς και καινούργιους φίλους, γνωστούς ή/και θαυμαστές, ούτε μονάχα τους πολιτικούς υποψήφιους να μεταδώσουν τα μηνύματά τους στους ψηφοφόρους. Σε μία εποχή που ταλανίζεται από μία παρατεταμένη οικονομική κρίση και βρίσκεται σε μία περίοδο αναπροσαρμογής, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έρχονται να προσθέσουν μία νέα, πολύ σημαντική και εντελώς ξεχωριστή διάσταση στην ίδια την λειτουργία της επιχειρηματικότητας.

Το ειδικό αφιέρωμα που φιλοξενούμε περιγράφει πώς τα μέσα και τα εργαλεία βοηθούν:
• Τις εταιρίες που διαχειρίζονται πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να διευρύνουν τα περιθώρια κερδοφορίας τους εντάσσοντας την -στοχευμένη ή/και διαδραστική κυρίως- διαφήμιση στις ιστοσελίδες τους αλλά και δημιουργώντας νέες πηγές εσόδων, όπως η πώληση παιχνιδιών και εικονικών προϊόντων. Η κινεζική Tencent, η οποία κατέχει την QQ (μία υπηρεσία που συμπεριλαμβάνει και το δικό της τεράστιο κοινωνικό δίκτυο) το 2008 ανακοίνωσε έσοδα που ξεπέρσαν το 1 δισ. δολάρια, εκ των οποίων τα 720 εκατ. προήλθαν από τα online παιχνίδια και τις πωλήσεις εικονικών αντικειμένων (πχ. ψηφιακά σπαθιά).
• Τις μικρές επιχειρήσεις που τα υιοθετούν να έχουν πρόσβαση σε ένα μαζικό κοινό, να προσελκύουν νέους πελάτες έχοντας μία δυνητική σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας. Το Mission Pie ένα μικρό κατάστημα στο Σαν Φρανσίσκο χρησιμοποιεί το Twitter για να ενημερώνει τους 1000 χρήστες που το ακολουθούν για τις φρέσκιες πίτες της ημέρας και τις εκδηλώσεις που διοργανώνει. Ενώ το Sprinkles, μία αλυσίδα φούρνων στην Αμερική με 94.000 φίλους στο Facebook αναρτά καθημερινά στη σελίδα του έναν κωδικό ο οποίος εξαργυρώνεται με ένα δωρεάν κέικ στα καταστήματά του.
• Τις μεγάλες επιχειρήσεις που αναπτύσσουν εσωτερικά κοινωνικά δίκτυα να δημιουργούν διαύλους επικοινωνίας με τους υπαλλήλους τους, που ενθαρρύνουν τη ροή πληροφοριών, την ανάπτυξη της καινοτομίας και την ανάδειξη ταλέντων. Η Danone σύντομα σκοπεύει να συνδέσει τους 90.000 υπαλλήλους της που βρίσκονται διασκορπισμένοι σε περισσότερες από 100 χώρες μέσω ενός δικού της κοινωνικού δικτύου.
• Τους ανεξάρτητους κατασκευαστές εφαρμογών να αποκτούν πρόσβαση στο τεράστιο κοινό των δικτύων. Αυτή τη στιγμή το Facebook διαθέτει περισσότερους από 1 εκατ. ανεξάρτητους κατασκευαστές εφαρμογών που δημιουργούν λογισμικό γι’ αυτό, προσφέροντας στους χρήστες των δικτύων ελεύθερη πρόσβαση σε χιλιάδες έξυπνες εφαρμογές και στα δίκτυα προσέλευση περισσότερων χρηστών.
• Τους εργαζόμενους και τους εργοδότες. Τα κοινωνικά δίκτυα αναδεικνύονται σε σημαντικές πηγές ενημέρωσης νέων θέσεων εργασίας αλλά αναζήτησης ταλέντων. Η US Cellular, εταιρεία τηλεπικοινωνιών, εξοικονόμησε το 2009 1 εκατ. δολάρια χρησιμοποιώντας ένα σύστημα της LinkedIn, το οποίο πρότεινε καλούς υποψήφιους για τις θέσεις εργασίας της.

Η Κοινωνία της Δικτύωσης

2010-03-11T19:00:00.002+02:00

Το τεύχος Μαρτίου της σειράς Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – The Economist -κυκλοφορεί τη Μεγάλη Τετάρτη 31 Μαρτίου μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ- είναι αφιερωμένο στην Κοινωνία της Δικτύωσης.

Συγκεκριμένα, στο τεύχος φιλοξενείται το ειδικό αφιέρωμα του περιοδικού The Economist (Special Report on Social Networking), όπου περιγράφεται και αναλύεται με λεπτομέρεια η επίδραση των σύγχρονων εργαλείων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην επικοινωνία, την αγορά, την εργασία και τη διασκέδαση. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν ειδήμονες της επικοινωνίας και των new media, «αν, για παράδειγμα, το Facebook -το μεγαλύτερο δίκτυο του κόσμου- ήταν κράτος, τότε θα αποτελούσε το τρίτο μεγαλύτερο του κόσμου, πίσω από την Κίνα και την Ινδία». Κι αυτό γιατί αριθμεί πλέον περισσότερους από 400 εκατομμύρια χρήστες. Από κοντά ακολουθούν άλλα social networks όπως το MySpace (επικεντρωμένο στη μουσική και την ψυχαγωγία), το LinkedIn ( με εστιασμένο ενδιαφέρον στους επαγγελματίες της αγοράς), αλλά και το Twitter (μία υπηρεσία που επιτρέπει στα μέλη-χρήστες να στέλνουν σύντομα μηνύματα 140 χαρακτήρων, γνωστά ως “tweets”).

Μέσα από τις σελίδες του τεύχους υποστηρίζεται με θέρμη και επιμονή η άποψη ότι τα κοινωνικά δίκτυα είναι περισσότερο ακμαία, από όσο υποστηρίζουν οι επικριτές τους, και ότι οι τεχνολογίες κοινωνικής δικτύωσης δημιουργούν σημαντικά οφέλη για τις εταιρείες (ανεξαρτήτως μεγέθους) που θα τις υιοθετήσουν.

Στο τεύχος με κείμενά τους συμμετέχουν -μεταξύ άλλων- οι: Nίκος Δρανδάκης, Σύμβουλος Κοινωνικής Δικτύωσης και Διαχειριστής του nylon.gr, Θεόδωρος Καρούνος, ερευνητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Γιάννης Μαστρογεωργίου, συντονιστής της ομάδας Διαδικτύου της υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Αννας Διαμαντοπούλου, Αλέξανδρος Μελίδης μέλος της Ομάδας για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και τις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Επιπλέον δημοσιεύονται εξαιρετικού ενδιαφέροντος έρευνες και μελέτες από το ΙΤΕ Κρήτης (Ινστιτούτο Πληροφορικής) και IΑΒ Hellas.

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για την αρχή μίας συναρπαστικής νέας εποχής παγκόσμιας διασύνδεσης, η οποία θα διαδώσει ιδέες και καινοτομίες σε όλες τις άκρες της υφηλίου, ταχύτερα από ποτέ.

Η ανθεκτικότητα της Ευρωζώνης

2009-06-30T07:27:00.003+02:00

Το επόμενο τεύχος της σειράς Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – The Economist» που κυκλοφορεί κάθε μήνα μαζί με την εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», βρίσκεται στον έκτο χρόνο κυκλοφορίας και συμπληρώνει 66 τεύχη.

Το τεύχος Ιουλίου εξετάζει την ανθεκτικότητα της ευρωζώνης στις πιέσεις της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, μέσα από τα συντονισμένα και εν πολλοίς αποτελεσματικά μέτρα των κρατών-μελών.

Σε κάθε περίπτωση, το αφιέρωμα προσδιορίζει τα νέα δεδομένα που καταγράφονται στις οικονομίες των χωρών, αλλά και την εφαρμογή των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων.

Στο πλαίσιο αυτό αποτελεί ή όχι καταφύγιο αυτή η μοναδική στο κόσμο προσπάθεια της ευρωζώνης;

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

2009-01-11T19:22:00.005+02:00

H έκδοση της σειράς «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – The Economist» που κυκλοφορεί κάθε μήνα μαζί με την εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», βρίσκεται στον έκτο χρόνο κυκλοφορίας και συμπληρώνει 59 τεύχη.

Στο επόμενο τεύχος (κυκλοφορεί 29/01/09 και η αγγλική έκδοση κυκλοφορεί με τον τίτλο " TROUBLED WATERS - THE SEA"), καταγράφονται με λεπτομέρεια οι πλέον σύγχρονες μέθοδοι και πρακτικές που χρησιμοποιούνται για τη σωστή διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Πώς η θάλασσα και γενικότερα το υδάτινο στοιχείο, μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση των συνθηκών ζωής των πολιτών, αλλά και πώς μπορούν να αποφέρουν περιβαλλοντικά, αλλά και οικονομικά οφέλη σε όλους;

Ειδικοί και επιστήμονες που ασχολούνται με το περιβάλλον και τη διαχείριση θαλασσίων πόρων, θα ξετυλίξουν το νήμα που συνδέει την ενέργεια, τη κλιματική αλλαγή και τις Νέες Τεχνολογίες, την αναπτυξιακή διαδικασία εν τέλει με τη Θάλασσα. Επίσης, θα γίνει αναφορά στις πολιτικές και τα μέτρα που κρίνονται απαραίτητα για τη σύζευξη περιβαλλοντικής προστασίας και οικονομικής βελτίωσης της ζωής των πολιτών μιας χώρας, όπου το θαλάσσιο στοιχείο αποτελεί μπορεί να αποτελέσει για κάποιους ακόμα και την "βαριά βιομηχανία", ιδιαίτερα στη παρούσα οικονομική συγκυρία.

Στην αιχμή της τεχνολογικής εξέλιξης..

2008-09-04T16:55:00.003+02:00

H έκδοση της σειράς «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – The Economist» που κυκλοφορεί κάθε μήνα μαζί με την εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», βρίσκεται στον πέμπτο χρόνο κυκλοφορίας και συμπληρώνει 55 τεύχη.

Στο ειδικό αφιέρωμα του περιοδικού που κυκλοφορεί στις 25 Σεπτεμβρίου μαζί με την εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"καταγράφονται με λεπτομέρεια οι πλέον σύγχρονες εξελίξεις στους κλάδους της πληροφορικής, των τηλεπικοινωνιών, της ψηφιακής τεχνολογίας, που έρχονται να καλύψουν τις καθημερινές, αλλά και τις περισσότερο εξεζητημένες τεχνολογικές ανάγκες μας.

Επιπλέον, θα εξεταστεί η συμβολή των τελευταίων αυτών τεχνολογικών εξελίξεων στην προώθηση της επιχειρηματικότητας.

Εκπρόσωποι του ακαδημαϊκού χώρου, ερευνητές, άνθρωποι της αγοράς και στελέχη επιχειρήσεων που συμβάλλουν στην προώθηση της καινοτομίας απαντούν στα ερωτήματα αυτά και αναλύουν τα νέα δεδομένα που παρουσιάζονται στον κλάδο της τεχνολογίας.

"Asset Management"

2008-05-02T12:34:00.006+02:00

Σε μία περιόδο που ό όρος "Management" πλανιέται διάχυτος πάνω από την ελληνική επικράτεια..

....το κεντρικό αφιέρωμα του Μαΐου (τεύχος 51) ασχολείται με τη δυναμική του Asset Management, στο σύγχρονο διεθνές οικονομικό περιβάλλον.
Στην ίδια έκδοση γίνεται εκτεταμένη έρευνα για προοπτική των επενδύσεων και την ανάπτυξη της ελληνικής κεφαλαιαγοράς μέσα από τις υπηρεσίες διαχείρισης κεφαλαίων και χαρτοφυλακίων, και της χρήσης καινοτόμων χρηματοοικονομικών εργαλείων.

Αναδεικνύεται ο ρόλος των τραπεζών, των ασφαλιστικών εταιριών και των εταιριών διαχείρισης κεφαλαίων.

To τεύχος κυκλοφορεί την Πέμπτη 29/05 μάζι με την εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ".

"ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ"

2008-04-08T16:21:00.003+02:00

Σύμφωνα με όλες τις πρόσφατες διεθνείς εκθέσεις απολογισμού της εφαρμογής των πρακτικών της ηλεκτρονικής κυβέρνησης (e-Government) κατά την τελευταία δεκαετία σε περισσότερες από 80 χώρες παγκοσμίως (WSIS / OHE, ΟΟΣΑ, ΕΕ – eEurope 2005) κρίσιμες προϋποθέσεις για την ομαλή μετάβαση στην δεύτερη φάση εδραίωσής τους αποτελούν η συμμετοχή των πολιτών διαμέσου των δικτυακών Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (e-participation / ΟΗΕ) και η εμπλοκή τους σε όλες τις φάσεις της κυβερνητικής διαδικασίας (engaging citizens / ΟΟΣΑ).

Το κεντρικό αφιέρωμα του Απριλίου των "Ειδικών Εκδόσεων της Καθημερινής-The Economist" (24-4-2008) πραγματεύεται το ζήτημα της «Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης», της χρήσης των τεχνολογιών της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών στη δημόσια διοίκηση, με σκοπό την καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού, την αύξηση της παραγωγικότητας των δημόσιων πολιτικών, την ενδυνάμωση της δημοκρατίας. Ειδικοί αρθρογραφούν για τα νέα προγράμματα, τις νέες πρωτοβουλίες στο χώρο και τα οφέλη που αποκομίζουν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις. Η βελτίωση της επιχειρηματικότητας, η αποτελεσματικότερη λειτουργία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και η μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη βρίσκεται στο κέντρο της «Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης».

Οι δρόμοι της Μετανάστευσης

2008-03-13T11:23:00.002+02:00

Η μετανάστευση αποτελεί ένα φαινόμενο το οποίο παράγεται, εξελίσσεται και διευρύνεται στο πλαίσιο των ευρύτερων παγκόσμιων πολιτικο-οικονομικών εξελίξεων. Το επόμενο τεύχος των "Ειδικών Εκδόσεων της Καθημερινής-The Economist", θα κυκλοφορήσει στις 27.03.08 και πραγματεύεται το ζήτημα της Μετανάστευσης και των διαστάσεων που λαμβάνει σε κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό επίπεδο στην Ελλάδα, στο χώρο της Ευρωπαικής Ένωσης και διεθνώς. Την ίδια μέρα θα κυκλοφορήσει η περιοδική επιθεώρηση "Μέρισμα", για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη.

Επιχειρηματικότητα & Κοινωνική Ευθύνη

2008-02-21T18:26:00.003+02:00

Οι εταιρίες ολοένα και περισσότερο ενσωματώνουν στις δράσεις τους περιβαλλοντικές και κοινωνικές ανησυχίες, με μακροπρόθεσμα κοινωνικό-οικονομικά οφέλη. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το κοινωνικό σύνολο, αλληλοεπηρεαζόμενες με αυτό . Μια Κοινωνία με Ατομική Ευθύνη και Επιχειρήσεις με Κοινωνική Ευθύνη.

Το τρέχον τεύχος των "Ειδικων Εκδόσεων της Καθημερινής -The Economist", που θα κυκλοφορήσει στις 28.02, αφορά τηνΥπεύθυνη Επιχειρηματικότητα και την Κοινωνική Ευθύνη, στο οποίο στελέχη επιχειρήσεων, πολιτικοί, μέλη Μ.Κ.Ο. δίνουν τις δικές τους διαστάσεις στο ευαίσθητο αυτό ζήτημα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα της έρευνας για την ΕΚΕ, που διεξήχθη από την Public Issue για λογαριασμό της έκδοσης.

Στροφή στον «καπιταλισμό κοινωνικής ευθύνης»

2008-02-17T17:52:00.006+02:00

Ο διάσημος επιχειρηματικός σύμβουλος των ΗΠΑ, Μπρους Πιασέσκι συνιστά στροφή στον «καπιταλισμό κοινωνικής ευθύνης» μέχρι το 2015

Τις αρχές του λεγόμενου «Καπιταλισμού Κοινωνικής Ευθύνης» (SRC) θα πρέπει να ενστερνιστούν, μέχρι το 2015, όσες επιχειρήσεις θέλουν να επωφεληθούν από τις ραγδαίες διεθνείς εξελίξεις, οι οποίες εκτιμάται ότι θα αρχίσουν να κορυφώνονται στο τέλος της επόμενης 7ετίας.
Τη στροφή στον κοινωνικά «συνειδητοποιημένο» καπιταλισμό συνέστησε ο θεωρούμενος διεθνώς ως ο «γκουρού» της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ), δρ. Μπρους Πιασέσκι, σύμβουλος εταιριών-κολοσσών στη διάρκεια εκδήλωσης, που διοργάνωσε απόψε, στη Θεσσαλονίκη, ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ).

Συγκεκριμένα, τον δρόμο προς τη νέα αυτή μορφή καπιταλισμού, που εμπεριέχει αυξημένη κοινωνική ευθύνη, δείχνουν διεθνείς εξελίξεις όπως η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, η μείωση των ενεργειακών αποθεμάτων, αλλά και το γεγονός ότι το σύνολο των μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη θα είναι μέχρι το 2015 επιχειρήσεις και όχι κρατικές οντότητες.
Ήδη, το 2006, στη λίστα των 100 μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη, «φιγουράριζαν» οι επωνυμίες 51 επιχειρήσεων, αφήνοντας τις υπόλοιπες 49 θέσεις για τα κράτη.

Η «Αγία Τριάδα» της νέας οικονομίας
Από το βήμα της εκδήλωσης, ο κ. Πιασέσκι πρότεινε στις επιχειρήσεις μια ιδιότυπη «Αγία Τριάδα». Όπως είπε, «η ανταγωνιστικότητα προϊόντων και υπηρεσιών εξαρτάται πλέον από μια ιδιότυπη «Αγία Τριάδα», όπου η τιμή είναι ο «θεός», η ποιότητα ο «υιός» και η ευαισθησία στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες (π.χ., προστασία περιβάλλοντος, εξοικονόμηση ενέργειας) το «άγιο πνεύμα». Αυτή η «αγία Τριάδα» αποτελεί τη βάση της μετεξέλιξης του παραδοσιακού καπιταλισμού σε 'Καπιταλισμό Κοινωνικής Ευθύνης'». Ο ίδιος επεσήμανε ότι οι πλέον επιτυχημένες επιχειρήσεις, ασχέτως μεγέθους, έχουν ενσωματώσει μια νέα, προστιθεμένη αξία στα προϊόντα τους: την κοινωνική ευαισθησία.

Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας του «Βαρόμετρου Αναγνωρισιμότητας της Κοινωνικής Συμπεριφοράς», που παρουσιάστηκαν στην εκδήλωση: επτά στους δέκα πολίτες μπορούν να αναγνωρίσουν μια εταιρία με κοινωνικό έργο και έξι στους δέκα επηρεάζονται θετικά από την κοινωνική συμπεριφορά μιας επιχείρησης.
Στο μεταξύ, την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να αφυπνίσει το «επιχειρηματικό φιλότιμο» σε όσο το δυνατόν περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις, εξέφρασε κατά τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Σταύρος Καλαφάτης. Όπως είπε, κεντρική επιδίωξη της κυβέρνησης είναι η ενίσχυση της υγιούς-βιώσιμης επιχειρηματικής ανάπτυξης, για την οποία βασικό μέσο είναι η κοινωνικά υπεύθυνη επιχειρηματικότητα.
«Η νέα αυτή επιχειρηματικότητα αποτελεί ελπίδα για το μέλλον, την ισόρροπη ανάπτυξη, το ηθικό επιχειρείν, που εξασφαλίζει βιωσιμότητα των επενδύσεων, κερδοφορία και διανομή του πλεονάσματος στους μετόχους. Την ίδια στιγμή, φροντίζει για την τοπική κοινωνία, τον άνθρωπο και την προστασία του περιβάλλοντος», υπογράμμισε.

Ένας στους δύο Έλληνες «τιμωρεί» τις κοινωνικά ανεύθυνες εταιρίες
Ο εκπρόσωπος του ΣΒΒΕ στο Ελληνικό Δίκτυο ΕΚΕ, Μανόλης Σίμογλου, ξεκαθάρισε ότι η μεγαλύτερη κοινωνική υπευθυνότητα δεν σημαίνει ότι το κέρδος της επιχείρησης πρέπει να περιοριστεί. «Απλώς επαναπροσδιορίζεται σε καινούργιες βάσεις, σε πιο μακροχρόνια προοπτική. Ο επαναπροσδιορισμός και η διαμόρφωση της επιχειρηματικής στρατηγικής, με την ενσωμάτωση σύγχρονων αντιλήψεων ΕΚΕ, θα οδηγήσει σε νέα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα», είπε.
Παρουσιάζοντας στοιχεία έρευνας, που διενεργήθηκε πέρυσι από το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο (τεχνικό μέρος MRB Hellas), επεσήμανε: το 34,3% των Ελλήνων καταναλωτών το 2006 αντάμειψε μια κοινωνικά υπεύθυνη εταιρία, είτε μέσω αγοράς προϊόντων, είτε μέσω θετικών σχολίων, ενώ το 16,8% σκέφτηκε να το πράξει (με άλλα λόγια θετικό σύνολο 51,1%, έναντι μόλις 10,6% το 2003). Την ίδια στιγμή, το ποσοστό των Ελλήνων καταναλωτών που τιμώρησε το 2006 μια μη κοινωνικά υπεύθυνη εταιρία ανήλθε στο 50,9% και αυτό που σκέφτηκε να το κάνει στο 14% (αρνητικό σύνολο 64,9% από 15,9% το 2003).

αναδημοσίευση από
http://www.kathimerini.gr/ (15.02.08) με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Στα πρότυπα της μέτρησης..

2008-02-17T13:39:00.007+02:00

Η υιοθέτηση δράσεων Κοινωνικής Ευθύνης, έχει ήδη μεταβληθεί από απλή αναγκαιότητα σε στρατηγική επιλογή για κάθε εταιρεία. Δεν αποτελεί πλέον μια ηθική επιταγή προσφοράς στην κοινωνία΄, αλλά συνδιαμορφώνει και το μελλοντικό προφίλ της.

Στο τεύχος των Ειδικών Εκδόσεων της Καθημερινής-The Economist (θα κυκλοφορήσει 28.02), μια σειρά στελεχών, από εταιρείες που έχουν ενσωματώσει δράσεις ΕΚΕ, απαντούν σχετικά με τα μακροπρόθεσμα κοινωνικο-οικονομικά οφέλη που αποκομίζουν και την κοινωνική ανταπόκριση που έχουν οι δράσεις τους.

Οι περιβαλλοντικές και κοινωνικές στρατηγικές έχουν διαφορετικές επιπτώσεις ανάλογα με την εταιρεία και τον κλάδο. Τα πλεονεκτήματα μπορούν να ανευρεθούν στην αύξηση της λειτουργικής αποτελεσματικότητας, την ενίσχυση της διαφοροποίησης (των προϊόντων και υπηρεσιών) και επομένως των πωλήσεων σε επιμέρους αγορές.

Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι η μέθοδος μέτρησης των αποτελεσμάτων. Για πολλούς η αντικειμενικότερη μέτρηση "ευγενούς άμμιλας είναι οι πίνακες ελέγχου/αποτελεσμάτων (scorecards).

Μια τέτοιου είδους μέτρηση διαξάγει ο θεσμός του Accountability Rating που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 2007 μέσω της συνεργασίας του Ινστιτούτου Κοινωνικής Καινοτομίας, με το διεθνή οργανισμό AccountAbility και εντοπίστηκε στην αξιολόγηση των 50+ μεγαλύτερων ελληνικών επιχειρήσεων βάσει του κύκλου εργασιών τους. Σύμφωνα με την τελευταία αξιολόγηση για το 2007, (πολλές εκ των οποίων φιλοξενούνται στο προσεχές τεύχος της έκδοσης) η κατάταξη των πρώτων 10 εταιρειών είναι η εξής:

1
VODAFONE - ΠΑΝΑΦΟΝ Α.Ε.Ε.Τ.

2
COCA - COLA ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΦΙΑΛΩΣΕΩΣ Α.Ε.

3
ΤΙΤΑΝ Α.Ε. ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ

4
ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε.

5
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.

6
COSMOTE ΚΙΝΗΤΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε.

7
S & B ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ ΑΕ

8
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.

9
ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Α.Ε.

10
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.

Στα πρότυπα της αυτορρύθμισης

2008-02-07T00:06:00.000+02:00

Ο οργανωμένος εθελοντισμός και ο ρόλος των ΜΚΟ αποκτά μια μεγαλύτερη παρεμβατικότητα τόσο στη διεθνή αλλά και στην Ελληνική κοινωνία. Ο κοινωνικός τομέας εξάλλου, ο τρίτος δηλαδή τομέας της οικονομίας, δημιουργεί σημαντικό και καθόλου αμελητέο αριθμό αμειβόμενων θέσεων εργασίας, αυξάνοντας την οικονομική σημασία του εθελοντισμού, στον οποίο βασίζεται κυρίως ο τρίτος αυτός τομέας, η κοινωνική ή αλληλέγγυα οικονομία.
Η ενδυνάμωση της υπεύθυνης επιχειρηματικότητας ωθεί στη βελτίωση των προδιαγραφών περιβαλλοντικής και κοινωνικής προστασίας, αποτελεί βασικό συστατικό της ΕΚΕ αλλά και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και για τις ίδιες τις επιχειρήσεις, καθώς μακροπρόθεσμα προωθείται η καινοτομία και η δημιουργικότητα και εν τέλει η ανταγωνιστικότητα.
Η ειδοποιός διαφορά των δράσεων αυτών είναι η απουσία κανονιστικού πλαισίου, που θα επιβάλλει κανόνες και νόρμες συμπεριφοράς, και η ανάδυση ενός είδους αυτορρύθμισης των εταιριών.

Με ενδιαφέρον αναμένουμε τις απόψεις ακαδημαϊκών, πολιτικών, και στελεχών επιχειρήσεων, πάνω στο ευαίσθητο αυτό ζήτημα, που θα συνυπάρχουν στο προσεχές τεύχος του The Economist, των Ειδικών Εκδόσεων της Καθημερινής, στις 28/02.

Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη: Τα συν και τα πλην

2008-02-06T17:33:00.000+02:00

Στο σύγχρονο επιχειρηματικό γίγνεσθαι μια πρακτική που εφαρμόζουν ολοένα και εντονότερα οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και ενσωματώνουν στους στόχους και τους τομείς δράσης τους, με βραδύτερο ρυθμό, οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι η έννοια της Εταιρικής ή Επιχειρηματικής Κοινωνικής Ευθύνης. Πρακτική που αν και ξεπρόβαλλε τη δεκαετία του 1990, γεννήθηκε αρκετά χρόνια πριν. Ο Jeremy Rifkin από τη δεκαετία κιόλας του 1970 είχε προβλέψει ότι η ύπαρξή της ήταν αποτέλεσμα «πίεσης που πάντα προέρχεται από την κοινωνία των πολιτών, τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς, τις ομάδες πίεσης κ.ο.κ. Αυτοί είναι που πιέζουν και διευρύνουν τις δράσεις μιας εταιρείας, αλλά και το όραμά της, περνώντας από τη λογική της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των μετόχων στη λογική των ενδιαφερόμενων μελών (Stakeholders)». Και τα ‘ενδιαφερόμενα μέλη’ δεν είναι παρά, απο τη μια μεριά, οι εργαζόμενοι, οι μέτοχοι, οι πελάτες και οι προμηθευτές και απο την άλλη μεριά οι ΜΚΟ, οι κυβερνήσεις και η τοπική κονωνία. Έτσι, αν και επιτυγχάνεται συνέργεια μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων μελών, εντούτοις υπάρχει διάσταση συμφερόντων μεταξύ τους, με αποτέλεσμα κάποιοι να είναι πραγματικά ωφελημένοι και άλλοι ζημιωμένοι.

Αν και οι ορισμοί της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης ποικίλουν (Corporate Social Responsibility, Corporate Citizenship, Social Responsibility, Social Responsiveness, Corporate Responsibility, Corporate Philanthropy) το περιεχόμενό της είναι συγκεκριμένο και περιγράφει τις εταιρίες που «εντάσσουν εθελοντικά στις επιχειρηματικές ενέργειες και συναλλαγές τους, δραστηριότητες με ιδιαίτερη κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση προς το κοινωνικό σύνολο. Μια εταιρία είναι κοινωνικά υπεύθυνη όταν όχι μόνο συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις που της επιβάλλουν οι νόμοι, αλλά προχωρεί εθελοντικά σε δράσεις και ενέργειες που υπερβαίνουν αυτές τις υποχρεώσεις και έχουν σχέση τόσο με τους εργαζόμενούς της όσο και με το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, στο οποίο δραστηριοποιείται και συμμετέχει ως υπεύθυνος πολίτης» (Πράσινη Βίβλος, 2001). Κοντολογής, πρόκειται για μια επιχειρηματική στρατηγική στα πλαίσια της οποίας οι επιχειρήσεις αναλαμβάνουν οικειοθελώς δράσεις και υπηρεσίες στον τομέα του περιβάλλοντος, της υγείας, της παιδείας, της έρευνας, της τοπικής κονωνίας, κλπ. με απώτερο στόχο την ενδυνάμωση της οικονομικής τους θέσης, έχοντας την ηθική (όχι τόσο νομική) υποχρέωση να επιστρέφουν στο κοινωνικό σύνολο ένα μέρος της προστιθέμενης αξίας που απέκτησαν απο αυτό.

Σχηματικά μπορούμε να πούμε πως πρωταγωνιστικό ρόλο στην εφαρμογή της ΕΚΕ έχουν τρια μέρη. Το κράτος, οι επιχειρήσεις και ο πολίτης. Το κράτος στην ουσία μειώνει τις κοινωνικές δαπάνες που πρέπει να καταβάλλει και μεταθέτει την ευθύνη άσκησης κοινωνικής πολιτικής στις επιχειρήσεις. Δηλαδή ο ρόλος του κοινωνικού ρυθμιστή αντικαθίστατο απο την ‘υπέυθυνη, και ηθική’ επιχείρηση και η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων περνά απο την αρμοδιότητα του κράτους στην επιχείρηση. Οι επιχειρήσεις, που στην ουσία αποτελούν τον πυρήνα της ΕΚΕ, αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη. Ενισχύουν τα άυλα στοιχεία του ενεργητικού τους (φήμη, κύρος), αποκτούν αφοσιωμένους πελάτες, βελτιώνουν τις οικονομικές τους αποδόσεις (κέρδη, πωλήσεις), μειώνουν τις διαφημιστικές δαπάνες, ενισχύουν τη θέση τους στην αγορά, αποκτούν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Και μέσα σε όλα αυτά αξιοσημειώτο να προστεθεί πως η σύσφιξη των σχέσεων κράτους-επιχείρησης σφραγίζεται με την παροχή ευνοϊκών μέτρων, όπως φορολογικές απαλλαγές και ελαφρύνσεις ακριβώς για την κοινωνική ευαισθησία και το φιλανθρωπικό πρόσωπο που δείχνουν οι επιχειρήσεις.

Ενώ λοιπόν έχει αναπτυχθεί έντονη φιλολογία απο επιχειρηματικά στελέχη, πολιτικούς φορείς και επιστήμονες, η οποία συνοδεύται απο πληθώρα εμπειρικών μελετών για τον θετικό συσχετισμό της ΕΚΕ με το κράτος και τις επιχειρήσεις, η συζήτηση γύρω απο τα πραγματικά οφέλη που εικάζεται οτι αποκομίζει ο πολίτης (ως καταναλωτής αλλά κυρίως ως εργαζόμενος) τίθενται από πολλούς σε έντονη αμφισβήτηση. Έτσι, οι επικριτές της ΕΚΕ αναγορεύουν το συγκεκριμένο «νεωτερικό» θεσμό ως άλλοθι που χρησιμοποποιούν οι επιχειρήσεις προκειμένου να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τον πυρήνα της οικονομικής τους πολιτικής, ο οποίος αντικατοπτρίζεται όχι μόνο στην κερδοφορία που αυτές παρουσιάζουν (πολλές φορές με τη μετακύλιση ενός μεγάλου μέρους του κόστους παραγωγής στους καταναλωτές), αλλά και στον τρόπο με τον οποίο επιτυγχάνεται το εν λόγω οικονομικό αποτέλεσμα (ένταση του ανταγωνισμού, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσων).

Βεβαίως, η ολοένα και μεγαλύτερη αξιοποίηση της ΕΚΕ δεν αναφέρεται μόνο στη μονάδα (εργαζόμενο, καταναλωτή), αλλά κυρίως στο οργανωμένο κράτος που με τον ένα ή άλλο τρόπο επηρεάζει – άμεσα ή έμμεσα – την παραγωγική διαδικασία. Ένας προσεκτικός αναλυτής θα μπορούσε εύκολα να διαπιστώσει πως πίσω από τη βιτρίνα της κοινωνικής προσφοράς ξεδιπλώνεται ορισμένεσ φορές μια «ανταλλακτική» συμπεριφορά ανάμεσα στο κράτος (ως αυτόνομη οργανωτική οντότητα) και την επιχειρησιακή μονάδα με ξεκάθαρα χαρακτηριστικά και προφανείς λόγους. με αποτέλεσμα η αξία της «κοινωνικής προσφοράς» των επιχειρήσεων να είναι συγκριτικά ελάχιστη με τα κέρδη που αυτές τελικά αποκομίζουν.

Παππά Ευαγγελία
Υποψήφια Διδάκτωρ στο Τμήμα Οικονομικής
και Περιφερειακής Ανάπτυξης

"Υπεύθυνη Επιχειρηματικότητα"

2008-02-04T12:59:00.000+02:00

"just good business.."

H έκδοση της σειράς «Η Καθημερινή Ειδικές Εκδόσεις – The Economist» που κυκλοφορεί τη τελευταία Πέμπτη κάθε μήνα μαζί με την εφημερίδα «Η Καθημερινή», βρίσκεται ήδη στο 5 χρόνο κυκλοφορίας.

Το αφιέρωμα της έκδοσης του Φεβρουαρίου, που θα κυκλοφορήσει την Πέμπτη 28/2, αφορά την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (Corporate Social Responsibility)και έχει ως σκοπό να αναδείξει τις πολιτικές των κοινωνικά υπεύθυνων εταιριών, και να προβάλει τα οφέλη που αποκομίζουν (εταιρική αναγνωρισιμότητα με μακροπρόθεσμα κοινωνικό-οικονομικά κέρδη) όταν ενσωματώνουν στις δραστηριότητες τους περιβαλλοντικές και κοινωνικές δράσεις, με γνώμονα τη διάχυση της κοινωνικής ευημερίας στους πολίτες.

Στην ίδια έκδοση φιλοξενούνται απόψεις σχετικές με τον τομέα της «Κοινωνικής Οικονομίας» στον οποίο εδράζουν πολιτικές με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη, την απασχόληση, την κοινωνική ευημερία.

H Ελευθερία της Καινοτομίας

2007-12-05T12:45:00.000+02:00

“fresh thinking …creates values..”

Tο αφιέρωμα της έκδοσης «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις-Τhe Economist» για τον Δεκέμβριο 2007 (τεύχος 46)* αφορά την «Επιχειρηματική αξιοποίηση των καινοτομιών», ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη δυναμική ανάπτυξη στο σημερινό διεθνοποιημένο, ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Η επένδυση στην καινοτομία αποτελεί το συγκριτικό πλεονέκτημα για τη μεγιστοποίηση της παραγωγικότητάς κάθε οικονομικής δραστηριότητας.
O Vijay Vaitheeswaran (Energy Healthcare Correspondent του περιοδικού “The Εconomist”) στο εισαγωγικό του σημείωμα αναδεικνύει τη σημασία της έρευνας και της καινοτομίας, στην τεχνολογική εξέλιξη, την ενεργειακή αποδοτικότητα και ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος. Η χρησιμότητα των εφευρέσεων αποτυπώνεται όχι μόνο στην παραγωγή νέων προϊόντων, αλλά και μακροπρόθεσμα στην παραγωγή κοινωνικής ευημερίας και πρόνοιας.

Στο πλαίσιο αυτό η Καινοτομία ως μέρος του λεγόμενου τριγώνου της γνώσης (Εκπαίδευση-έρευνα-καινοτομία), αποτελεί προϋπόθεση για την βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε όλες τις βαθμίδες, την ποιοτική κατάρτιση του εργατικού δυναμικού αλλά και για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Η εκπαίδευση της καινοτομίας ή αλλιώς η καινοτομία της εκπαίδευσης συνιστούν ένα από τα ζητήματα αιχμής, μια από τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Ο Τομέας των υπηρεσιών ως μοχλός ανάπτυξης των Μητροπολιτικών κέντρων

2007-11-22T19:22:00.000+02:00

Του Αντώνη Χιοκτούρη*

Ένας περιγραφικός ορισμός αποδεκτός στη διεθνή πρακτική ορίζει τα μητροπολιτικά κέντρα, ως τις αστικές εκείνες συγκεντρώσεις άνω των 500.000 κατοίκων. Στη χώρα μας τέτοιες αστικές συγκεντρώσεις αποτελούν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη.

Οι τρεις πρώτες φάσεις εξέλιξης του αστικού κύκλου, αστικοποίηση, προαστειοποίηση, αποαστικοποίηση και ανάπτυξη νέων οικισμών είναι για τους μελετητές κάτι παραπάνω από ευδιάκριτες και στα δυο αστικά κέντρα, ενώ σε κάποιες περιοχές τους έχει αρχίσει να διακρίνεται η τελευταία φάση της επαναστικοποίησης.

Στο πλαίσιο αυτής της φάσης, δηλαδή της επανόδου στο κέντρο, υπάρχει έντονη η θέληση της πολιτείας για επαναπροσδιορισμό της έννοιας του κέντρου της πόλης και του χαρακτήρα της παραγωγικής δραστηριότητας που μπορεί να συντελεστεί στα όριά του.
Η σημερινή κατάσταση, αποτέλεσμα της εκ των υστέρων χωροταξικής παρέμβασης του κράτους σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο, που οδηγεί στην συνεχιζόμενη και με πιο έντονα χαρακτηριστικά υποβάθμιση (οικονομική ,κοινωνική και περιβαλλοντική) των αστικών κέντρων, δεν είναι πλέον συμβατή με την έννοια της αειφόρου και βιώσιμης ανάπτυξης και δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο.

Ζητούμενο της πολιτείας αποτελεί η ανάδειξη δυο ισχυρών μητροπολιτικών κέντρων τα οποία θα αποκαταστήσουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων και την περιβαλλοντική ισορροπία των πόλεων, και θα λειτουργήσουν ως πόλοι ανάπτυξης αναδεικνύοντας την Αθηνά και τη Θεσσαλονίκη σε ευρωπαϊκής εμβέλειας αναπτυξιακούς κόμβους.

Σύμφωνα με την σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα στο κέντρο της μητρόπολης μπορούν να δραστηριοποιηθούν επιχειρήσεις κυρίως του τομέα των υπηρεσιών, καθώς ο τομέας αυτός για την παραγωγική του δραστηριότητα χρειάζεται πολύ λιγότερο χώρο σε σύγκριση με μια βιομηχανία. Παράλληλα χαρακτηρίζεται από την δυνατότητα του να «μετακινείται», χωρίς η παραγωγική διαδικασία να συνδέεται απόλυτα με το χώρο, όπως για παράδειγμα απαιτείται σε ένα ναυπηγείο. Τέλος οι δραστηριότητες του τομέα των υπηρεσιών είναι απόλυτα συμβατές με την περιβαλλοντική αναβάθμιση που χρειάζονται τα αστικά κέντρα
Επομένως βασικές αντικειμενικές δυσκολίες της διαδικασίας επαναστατιοκοποίησης αίρονται για τον τομέα των υπηρεσιών.

Απαιτούνται όμως οι παρεμβάσεις εκείνες που θα δημιουργήσουν υποδομές και υπερδομές για τους τομείς των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, της διοίκησης των επιχειρήσεων, των υπηρεσιών προς άλλες επιχειρήσεις, της ερευνάς και της ανάπτυξης, της υψηλής τεχνολογίας, της καινοτόμου δράσης, του πολιτισμού, του τουρισμού, και του εμπορίου και θα επιτρέψουν στην πόλη να δημιουργήσει το κατάλληλο αναπτυξιακό περιβάλλον και να γίνει ανταγωνιστική στην προσέλκυση των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στους παραπάνω τομείς. Παράλληλα η πόλη θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της στην προσέλκυση τουριστικού κοινού και στην εγκατάσταση στελεχών νέων επιχειρήσεων.

Τέτοιες παρεμβάσεις έχουν να κάνουν με την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορικής ταυτότητας της πόλης, την αναβάθμιση και προστασία του περιβάλλοντος και το αστικό πράσινο, την ποιότητα της κατοικίας και την ανάπλαση και ανάδειξη των υποβαθμισμένων αστικών περιοχών, την αναβάθμιση των υπηρεσιών εκπαίδευσης υγείας και ασφάλειας, καθώς και των υπηρεσιών και υποδομών αναψυχής, την βελτίωση του οδικού δικτύου της πόλης και των μέσων μεταφοράς.

Η ιστορία των πόλεων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον τομέα της οικονομίας που κυριαρχεί κάθε φορά στα χωρικά τους όρια.

Ο τομέας της μεταποίησης που μεταπολεμικά οδήγησε την προσπάθεια ανασυγκρότησης της χωράς, και καθόρισε τη μορφή των αστικών της κέντρων, φαίνεται σήμερα πως διαδοχικά αφήνει τη θέση του στις «αϋλες» χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Αυτές αποτελούν το παρόν και το μέλλον για την ανάπτυξη ενός μητροπολιτικού κέντρου, διεθνούς ανταγωνιστικότητας.

*Ο Αντώνης Χιοκτούρης είναι μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης.

«Οι αναδυόμενες μητροπόλεις του χρήματος»

2007-11-01T12:29:00.000+02:00

Tο αφιέρωμα της έκδοσης «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – Τhe Economist» για το Νοέμβριο 2007 (τεύχος 45)* αφορά τα «Χρηματοοικονομικά κέντρα», όπως αυτά προσδιορίζονται μέσα στο σύγχρονο διεθνές οικονομικό περιβάλλον.

Η Julie Sell (Financial Correspondent του περιοδικού The Economist) στο εισαγωγικό σημείωμα του special report του περιοδικού “The Economist”, -που καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της έκδοσης-, κωδικοποιεί την αλληλεξάρτηση αυτών των νέων ισχυρών χρηματοοικονομικών κέντρων, και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο η αυξανόμενη κινητικότητα επενδυτών, εργαζομένων και κεφαλαίων, η ανάπτυξη της τεχνολογίας, η βελτίωση των υποδομών και φυσικά η πλήρης απελευθέρωση των συναλλαγών συντελούν στη δημιουργία κερδοφόρων Μητροπόλεων.

Το ελληνικό τμήμα της έκδοσης έχει στόχο να αναδείξει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τις οικονομικές Μητροπόλεις από άλλες μεγαλουπόλεις και να δώσει έμφαση στις πολιτικές που τις «δημιουργούν».

«Πως στήνεται στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης μια οικονομική Μητρόπολη. Ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να πληροί; Θα μπορούσε μια ελληνική πόλη να μπει στον διεθνή χρηματοοικονομικό χάρτη;»

Εκπρόσωποι του ακαδημαϊκού και πολιτικού κόσμου, αλλά και στελέχη του χρηματοοικονομικού κλάδου απαντούν με άρθρα τους στα κρίσιμα αυτά ερωτήματα, σκιαγραφώντας τον παλμό της σύγχρονης χρηματοοικονομικής αγοράς αλλά και της γεωπολιτικής στρατηγικής.

«Πράσινοι Βουλευτές»

2007-10-23T11:03:00.000+02:00

Στο επόμενο τεύχος των Ειδικών Εκδόσεων-The Economist της Καθημερινής, με τίτλο «Κλιματικές Αλλαγές και Πράσινη Επιχειρηματικότητα», που θα κυκλοφορήσει στις 25 Οκτωβρίου, διεξάγεται ένας ενδιαφέρον άτυπος διάλογος μεταξύ του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Μητσοτάκη και του βουλευτή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κ. Μ. Παπαγιανννάκη.
Οι απόψεις τους σχετικά με το ζήτημα της «Πράσινης Επιχειρηματικότητας» αποκτούν ιδιαίτερη αξία, εξαιτίας της αποδεδειγμένης ευαισθητοποίησής τους στα περιβαλλοντικά προβλήματα.
Δεν υπάρχει βέβαια έλληνας πολιτικός που να μη δηλώνει ευαίσθητος σε θέματα περιβάλλοντος.
Ο Έλληνας επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Στ. Δήμας, έδωσε το παράδειγμα ως αρμόδιος για το περιβάλλον: εγκατέλειψε πρώτος την υπηρεσιακή του λιμουζίνα και κυκλοφορεί εδώ και καιρό με ένα υβριδικό αυτοκίνητο.
Η προστιθέμενη αξία όμως των δυο συμμετεχόντων στην έκδοση πολιτικών, αναδεικνύεται τόσο από το γεγονός πως ο κ. Κ. Μητσοτάκης ήταν ο πιο δραστήριος – με βάση το κριτήριο του κοινοβουλευτικού ελέγχου-βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος τα τελευταία 3, 5 χρόνια, ενώ από την άλλη πλευρά ο κ. Μ. Παπαγιανννάκης έχει αναδείξει τα περιβαλλοντικά ζητήματα τόσο ως ευρωβουλευτής, όσο και ως μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου.
Οι απόψεις και των δύο αναμένεται να συνεισφέρουν στον ευρύ, δημόσιο διάλογο με σκοπό την ενημέρωση αλλά και την επεξεργασία λύσεων σε μια σειρά περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Who is Who

2007-10-19T19:23:00.000+02:00

Στους πρωταγωνιστές της μάχης που έχει ξεσπάσει για τη προστασία από τις κλιματικές αλλαγές, Al Gore και IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) απονεμήθηκε εξ αδιαιρέτου το φετινό Νόμπελ Ειρήνης “..για τις προσπάθειές τους να καταστήσουν σαφέστερες τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών, για τις οποίες ευθύνεται ο άνθρωπος, θέτοντας τα θεμέλια για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την αντιμετώπισή τους..” .
Το παρελθόν και η διαδρομή του Gore είναι λίγο πολύ γνωστά. Ποιά είναι όμως η βιογραφία του Ινδού Προέδρου της IPCC, Dr. R.K. Pachauri.
O Dr Rajendra K. Pachauri, γεννήθηκε στη περιοχή Nainital της κεντρικής Ινδίας στις 20 Αυγούστου 1940.
Από το 1981 έως το 2001, διετέλεσε γενικός διευθυντής του TERI (Tata Energy Research Institute), ενός ινστιτούτου το οποίο μελετά επιστημονικά το φαινόμενο των κλιματικών αλλαγών, διερευνώντας παράλληλα το ζήτημα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Ασκεί τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος της IPCC, από το 1998, έχοντας διοργανώσει συνέδρια και μια σειρά από διεπιστημονικές επιτροπές για τα περιβαλλοντικά προβλήματα.
Το 2001 έλαβε την τιμητική διάκριση Padma Bhushan, ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία στην Ινδία, αναγνωρίζοντας τη σημαντική προσφορά του. Η συμβολή του στην ανάδειξη του ιδιαίτερα ευαίσθητου θέματος, αποτυπώνεται στους επαίνους που έχει λάβει από διεθνείς οργανισμούς και αρμόδιες επιστημονικές επιτροπές.
O Dr Rajendra K. Pachauri έχει διδάξει στο Yale University, στο School of Forestry & Environmental Studies, ενώ έχει συγγράψει 21 βιβλία.

«Πράσινη επιχειρηματικότητα»

2007-10-15T13:24:00.000+02:00

"How climate change is affecting business..and how business can affect climate change"

Tο κεντρικό αφιέρωμα της έκδοσης "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – Τhe Economist" για τον Οκτώβριο 2007 (τεύχος 44) αφορά την Πράσινη επιχειρηματικότητα με φόντο τις κλιματικές αλλαγές και την ανάγκη για την προώθηση πολιτικών για τη προστασία του περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξη.

Στην έκδοση εξετάζονται τα κίνητρα και οι δυνατότητες που παρέχονται στις επιχειρήσεις για την αντιμετώπιση μιας σειράς προκλήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στην κλιματική αλλαγή και στη μείωση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την αραίωση του στρώματος του όζοντος και τη διαχείριση των απορριμμάτων.

H Emma Duncan (deputy editor του περιοδικού The Economist) στο εισαγωγικό σημείωμα του special report που καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της έκδοσης του Οκτωβρίου 2007 κωδικοποιεί την αυξανόμενη αναγκαιότητα μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής των επιχειρήσεων, με επίκεντρο τις πράσινες επενδύσεις, τη χρήση νέων και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αλλά και την ανάπτυξη αποδοτικής και φιλικής προς το περιβάλλον τεχνολογίας.

ΈΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ECONOMIST: ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ; (Τ.36)

2007-09-20T13:49:00.000+02:00

Της Γιούλης Χατζηαλεξιάδη*

Σχετικά με το αφιέρωμα προηγούμενου τεύχους σας πάνω στις νευροεπιστήμες, το οποίο αφορούσε στη σχέση : ανθρώπινος εγκέφαλος-συμπεριφορά-νόσος, επιτρέψτε μας να επισημάνουμε τα εξής:

Υπάρχουν ερωτήματα, τα οποία τίθενται όχι ως ερωτήματα επιμέρους επιστημονικών γνώσεων, αλλά ως ερωτήματα επιστημονικής στάσης και στόχων. Ή, αν προτιμάτε, πολιτισμικής επιλογής.

Ισχυριζόμαστε, δε, ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους είναι πλέον ζήτημα επιλογών στο κοινωνικό πεδίο: επιλογών πολιτισμικών και πολιτικών. Είναι πολιτισμική επιλογή αν θα παραδοθούμε στις αξίες του εφησυχασμού και της παραίτησης, ή αν θα στηρίξουμε τις ανθρώπινες αξίες της συνεργασίας και της αλληλεγγύης απέναντι στους εχθρούς της ζωής και της συλλογικότητας. Είναι πολιτική επιλογή αν θα συνεχίσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη, την δηλητηρίασή του από τα χιλιάδες χημικά, την εξαφάνιση ειδών ζωής, ή αν θα πιέσουμε πολιτικά ώστε να αρθούν, εγκαίρως και με τρόπο αξιόπιστο, οι ασύμφορες για την ζωή στον πλανήτη πρακτικές και στρατηγικές. Ταυτόχρονα, πολιτικές και πολιτισμικές επιλογές δεν διαχωρίζονται μεταξύ τους.

Δηλώνουμε μέτοχοι και λάτρεις της άποψης πως η ζωή παράγει και προχωρά μέσα από την συνεργασία, κι όχι από τον τρόμο και τον πόλεμο.

Πολιτική και πολιτισμική επιλογή αποτελεί σήμερα η χειραγώγηση των ανθρώπων. Οι πολιτικοί την χρειάζονται, για να κάνουν τους πολέμους τους και τους αισχροκερδικούς χειρισμούς τους χωρίς ενόχληση. Οι άνθρωποι την υφίστανται, από αμηχανία, από παθητικότητα, από απογοήτευση, από έλλειψη αγωνιστικής εμπειρίας. Ο πολιτισμός μας επενδύει ανηλεώς στην χειραγώγηση: της ζωής, της φύσης, του μέλλοντος.

Η επιστήμη επίσης;

Από την αυτήν αφετηρία αποκτά και την σημασία της η ερμηνεία: η ‘θεωρία του νου’. Η δεξιά περιοχή του εγκεφάλου που αντιστοιχεί με την αριστερή περιοχή του Βrocα είναι η περιοχή όπου εδράζεται η μη λεκτική επικοινωνιακή αναγνώριση του άλλου. Η ‘θεωρία του νου’ δέχεται ως αυτονόητο πως, γνωρίζοντας πώς μας βλέπουν οι άλλοι, μπορούμε να τους χειριστούμε αποτελεσματικότερα. Αλλά και εμείς καταλαβαίνουμε τους άλλους προκειμένου να τους χειριστούμε. Είναι έτσι; Είναι πράγματι αυτή η μοναδική δυνατότητα; Ή πρόκειται εδώ για πολιτισμικό και ερμηνευτικό λάθος; Διότι είναι πολιτισμικό λάθος η αντίληψη της επικοινωνίας ως χειριστικό αγαθό ή πλεονέκτημα, και όχι ως τον μοχλό ο οποίος επέτρεψε και επέβαλε την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού και των θεσμών του. Και είναι ένα λάθος στο οποίο συμμετέχει και η επιστήμη, δεχόμενη ως αυτονόητο αυτό που είναι πολιτικά ύποπτο, πολιτισμικά οπισθοδρομικό, και επιστημονικά προκατειλημμένο.

Εξίσου προβληματική είναι η ιδέα του προκαθορισμού της συμπεριφοράς από τα γονίδια, η οποία παραγκωνίζει τις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες διαμορφώνονται οι ανθρώπινοι χαρακτήρες και οι συμπεριφορές. Η ιδέα αυτή αίρει, όχι την ατομική ευθύνη των πράξεων, παρά την κοινωνική: αν είναι τα γονίδια υπεύθυνα για την συμπεριφορά τότε δεν χρειάζεται να προσπαθούμε για καμία βελτίωση των συνθηκών στην ανθρώπινη κοινωνία, ούτε των αδικιών, ούτε για την υγεία ούτε για την παιδεία. Είναι υπεύθυνη επιστημονική στάση η υιοθέτηση της ιδέας αυτής, ή μήπως φταίνε τα επιστημονικά μας γονίδια; Ή είναι απλώς, επιστημονική επιλογή; επιλογή ωστόσο που φέρει την δική ευθύνη για την κατεύθυνση της εξέλιξης των θεσμών;

Η σύγχρονη επιστήμη είναι ικανή να εξερευνήσει τα μυστήρια της λειτουργίας του εγκεφάλου.

‘Παράγει ο εγκέφαλος συνείδηση;’ Ερώτημα με ποικίλες απαντήσεις, που αγνοούν την συνείδηση ως αυτό που σημαίνει η λέξη: κοινή εμπειρία και γνώση. Η συνείδηση παράγεται από την αλληλεπίδραση των εγκεφάλων, δεν είναι ατομική ιδιοκτησία.

Υπάρχει εξατομικευμένη ιατρική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας; Αν υπάρχει θα πρέπει να αναζητηθεί στον χώρο των διαπροσωπικών εμπλοκών και αδιεξόδων, στα αδιέξοδα εκείνα που εμποδίζουν τον άρρωστο να λειτουργήσει με την πρωτοτυπία του και την ελευθερία που της αντιστοιχεί. Όχι στην ειδική και εξατομικευμένη φαρμακευτική αντιμετώπιση της ψυχικής νόσου.

Σκεπτόμαστε νιώθοντας σημαίνει πως η εμπειρία από την διαπροσωπική συνδιαλλαγή καθορίζει τις αποφάσεις. Την ελευθερία αυτής της συνδιαλλαγής από τη νόσο, αλλά και από την επιβουλή της κάθε χειραγώγησης, οφείλουμε, ως κοινωνικά μέλη και ως επιστήμονες, να υπερασπιστούμε. Είναι ταυτόσημο με την επιλογή του γονιδίου της επιστημονικής χειραφέτησης, έναντι αυτού της, πανταχόθεν επιχειρούμενης, κοινωνικής χειραγώγησης. Και είναι συμβολή σε ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

*Γιούλη Χατζηαλεξιάδη, γενική γιατρός, μέλος της «Εταιρεία για την Επιστημονική Διερεύνηση του Κοινωνικού Συντελεστή της Ατομικής Αρρώστιας».

Ο ανθρώπινος οργανισμός ως μέσο μεταφοράς δεδομένων

2007-09-07T12:42:00.000+02:00

Η τεχνολογική υπεραξία που προσφέρει η πολυδιάστατη καινοτομική εξέλιξη δείχνει να έχει ως εφαρμογή πλέον και μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό. Η ενσωμάτωση ασύρματων επεξεργαστών έχει ήδη ξεκινήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες για την πρόληψη μιας σειράς παθήσεων, μέσω της έγκαιρης διάγνωσης και της άμεσης διακομιδής του ασθενούς στο νοσοκομείο.

Παράλληλα εταιρίες δοκιμάζουν πιλοτικά σε εργαζόμενους την εμφύτευση ενός υποδερμικού τσιπ, που θα λειτουργεί ως «κλειδί» για την είσοδό τους σε χώρους υψηλής ασφαλείας. Η τεχνολογία των RFID (Radio Frequency Identification) η οποία επιτρέπει την αυτόματη αναγνώριση προσώπων, αποτελεί την σύγχρονη εφαρμογή της ηλεκτρονικής ταυτοποίησης.
Το πολυδιάστατο αυτό θέμα θίγει –μεταξύ άλλων - o Kenneth Cukier (Technology Correspondent του περιοδικού «Τhe Economist») στο τεύχος 43 του περιοδικού The Economist –Ειδικές Εκδόσεις της εφημερίδας «Η Καθημερινή».

Η προοπτική ενσωμάτωσης μικρών επεξεργαστών στον άνθρωπο καθιστώντας αυτόν ένα μέσο εκπομπής δεδομένων (Data), αποτελεί ένα σημείο τριβής σχετικά με τα όρια της τεχνολογικής εξέλιξης. Η ανάλυση του συγκεκριμένου ζητήματος μπορεί να προσλάβει ιατρικές, κοινωνιολογικές, πολιτισμικές, νομικές, θεολογικές αλλά και επιχειρηματικές διαστάσεις. Στο συγκεκριμένο αφιέρωμα υπογραμμίζετε πως η αθέμιτη χρήση της τεχνολογίας, θα συντελέσει στη παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων και προσωπικών ελευθεριών.

Από την άλλη πλευρά η ιατρική πρόληψη, η αμεσότερη αντιμετώπιση επικίνδυνων καταστάσεων για την υγεία του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και η μείωση του κόστους, η αύξηση της παραγωγικότητας, η μείωση λαθών κλοπών και πλαστογραφιών στις επιχειρήσεις αναδεικνύουν την προστιθέμενη αξία της τεχνολογικής αυτής επανάστασης. Η μεγιστοποίηση της ασφάλειας της ανθρώπινης υγείας και η αποτελεσματικότερη λειτουργία των εταιριών είναι τα πρώτα εμφανή πλεονεκτήματα.

Το ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα εγείρει ένα ευρύ δημόσιο διάλογο, στον οποίο η πολύπλευρη προσέγγιση του, αναμένεται να είναι ενδιαφέρουσα. Για κάποιους απαιτείται η συγκράτηση των τεχνολογιών προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι όποιες δυσμενείς τους επιδράσεις ενώ για κάποιους άλλους ο τρόπος αντιμετώπισης της προστασίας της ιδιωτικής ζωής θα πρέπει να αναθεωρηθεί.

Στο ίδιο τεύχος φιλοξενούνται οι απόψεις της ακαδημαϊκής και πολιτικής ζωής, που αναμένεται να προσεγγίσουν από διαφορετική οπτική γωνία το θέμα αυτό.

Μύθοι και πραγματικότητες για τους Top Managers

2007-02-24T01:21:00.000+02:00

Πόσες φορές σε συναντήσεις μεταξύ φίλων και συναδέλφων δεν έχει ειπωθεί η φράση: «Βγάζει το μήνα όσα ο άλλος χαλάει μέσα σε ένα βράδυ». Δίχως άλλες αναγκαίες ή και περιττές διευκρινίσεις ο «άλλος» της αναφοράς στα μάτια ενός εργαζόμενου που δεν έχει καταφέρει να ξεφύγει από το μέσο επίπεδο των τρεχουσών αμοιβών μιας αγοράς είναι το … «αφεντικό». Μόνο που το «αφεντικό» μπορεί να μην είναι και ο ιδιοκτήτης ή ο βασικός μέτοχος αλλά ο Top Manager που μπορεί να έχει γραφείο με πανοραμική θέα και όλα τα ελέη του Θεού στα πόδια του αλλά έχει και την ικανότητα να «τρέχει το μαγαζί» , να «κλείνει δουλειές» και να φέρνει τα λεφτά…

Ο λόγος για τους Top Managers και τα πακέτα των αμοιβών τους…

Η διαπίστωση ότι οι θέσεις των Top Managers συνοδεύονται από πλουσιοπάροχες αμοιβές δεν αμφισβητείται από κανένα – σε όποιο σημείο του κόσμου κι αν βρίσκεται, σε όποια «μεριά του λόφου» κι αν έχει επιλέξει να ανήκει –στους επενδυτές της παγκόσμιας χρηματιστηριακής αγοράς ή στους ακτιβιστές της αντι-παγκοσμιοποίησης…
‘Αλλωστε, τα διαθέσιμα στοιχεία από έρευνες και μελέτες καθώς και τα δεδομένα της αγοράς για τις πάσης φύσης και λογής αμοιβές που συνοδεύουν αυτές τις θέσεις επαληθεύουν την διαπίστωση.

Για σχεδόν μισό αιώνα – η αναφορά για το 20ο αιώνα- η σχέση των αμοιβών των Top Managers με το μέσο επίπεδο των αποδοχών των υπαλλήλων μιας εταιρείας δεν ήταν τέτοια που να προκαλέσει ούτε καν τη σκέψη για περαιτέρω σχόλια… Η ψαλίδα άνοιξε μετά, στη δεκαετία του ΄80. Πρώτα στις ΗΠΑ και το φαινόμενο της «ψαλίδας» - ή αν προτιμάτε, του «χάσματος»- ανάμεσα στις αμοιβές των «ρετιρέ» και των «μεσαίων ορόφων» δεν άργησε να περάσει τον Ατλαντικό και να διαμορφώσει μια νέα πραγματικότητα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

Η «ψαλίδα» -ή αν προτιμάτε, το «χάσμα»- των αμοιβών βρίσκεται με την αλλαγή του αιώνα αλλά και με τις νέες συνθήκες που κυριαρχούν στο οικονομικό στερέωμα ξανά στο μεγεθυντικό φακό… Στο κεντρικό αφιέρωμα του τεύχους 37- Μάρτιος 2007 της σειράς «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις – Τhe Economist» - αφιέρωμα που στηρίζεται στο survey “Executive Pay” (The Economist, 18 Ιανουαρίου 2007)- , ο Edward Carr δίνει τις δικές του εξηγήσεις για το φαινόμενο και επισημαίνει και τις θετικές πλευρές του δηλαδή το πώς και το γιατί οι πλουσιοπάροχες αμοιβές πρέπει να πηγαίνουν χέρι-χέρι με τη ανάληψη των θέσεων ευθύνης από τους Top Managers.

Οι ενδιαφέρουσες όψεις αυτού του διεθνούς φαινομένου στην ελληνική αγορά εξετάζονται, αναλύονται και καταγράφονται από ακαδημαϊκούς και άλλους ειδικούς επιστήμονες καθώς επίσης από εξειδικευμένα στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων ή εταιρειών που ασχολούνται με την αγορά εργασίας στην ενότητα «Με αφορμή… / Ελληνική αποψη».
Στην ενότητα αυτή, μια συνομιλία με τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΟΠΑΠ Α.Ε Βασίλη Νειάδα σχετικά με τα όρια και τις δυνατότητες του management σε μια μεγάλη ελληνική εισηγμένη εταιρεία με «ιδιαιτερότητες» (ευρεία μετοχική βάση με προβεβλημένη τη παρουσία των ξένων θεσμικών επενδυτών και μια διακριτά βαρύνουσα συμμετοχή του δημοσίου)και ένα κείμενο του γενικού γραμματέα του υπουργείου Απασχόλησης Δημήτρη Κοντού σχετικά με τις αμοιβές των Τop Μanagers στο Δημόσιο Τομέα παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Τα οικονομικά της ευτυχίας

2007-01-13T18:34:00.000+02:00

Τα οικονομικά της ευτυχίας - Economics of happiness, κατά τους Αγγλοσάξωνες φίλους- αποτελούν το θέμα που πραγματεύεται το ΕνThesis στο τεύχος 36 της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις - The Economist" που κυκλοφορεί το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2007.

Η επιλογή του θέματος -ευτυχής συγκυρία αλλά και καλό ερέθισμα το σχετικό ειδικό αφιέρωμα "Happiness and economics" του περιοδικού The Economist τον περασμένο Δεκέμβριο- ήταν μια πολύ καλή αφορμή και ευκαιρία για να "ελληνοποιηθεί" το ζήτημα της σχέσης ανάμεσα στη οικονομία και την ευτυχία.

Τα σχετικά άρθρα των συνεργατών -μεταξύ αυτών και προσώπων που εμπλέκονται στη χάραξη και την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής- έχουν αρχίσει να καταφθάνουν και το αφιέρωμα μέρα με τη μέρα αποκτά "κορμό" και φυσιογνωμία.

Κι αυτό γιατί δεν προσπαθήσαμε απλώς και μόνο να "ελληνοποιήσουμε" το ειδικό αφιέρωμα του περιοδικού The Economist ή να μεταφέρουμε όσο καλύτερα γίνεται το σχετικό διάλογο μεταξύ πολιτικών και ακαδημαϊκών, οικονομολόγων και ψυχολόγων που έχει ανάψει για τα καλά στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ αλλά επιχειρήσαμε να κάνουμε ένα βήμα πιό πέρα απο την παράθεση των αντιμαχομένων απόψεων και ιδεών. Κυρίως, αυτό το βήμα το επιχειρήσαμε στο πεδίο της ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης πάνω στις εφαρμόσιμες πολιτικές στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα.

Με λίγα λόγια, το ζητούμενο δηλαδή η ευτυχία των ανθρώπων στη Δύση (εκεί όπου ανήκει και η Ελλάδα) καθώς και οι τεχνικές και οι μέθοδοι μέτρησης της αποτελούν ένα "πακέτο" που έχει άμεση σχέση τόσο με τις βασικές επιλογές της οικονομικής πολιτικής (δημοσιονομικής, φορολογικής κ.α) όσο και με τον τρόπο που η εφαρμογή της επηρεάζει την καθημερινότητα των πολιτών (είτε ως φορολογουμένων και χρηστών των υπηρεσιών που παρέχει το κράτος, είτε ως καταναλωτών προϊόντων και υπηρεσιών).

Ειδικότερα, η ευτυχία έχει άμεση σχέση τόσο με το διαθέσιμο κάθε φορά εύρος πιλογών για τη πλειονότητα των πολιτών (πεδίο που διαμορφώνει αποτελεσματικά μόνο μια καθαρή φιλελεύθερη οικονομική και πολιτική επιλογή) όσο και με το "ευ ζείν" (ποιότητα καθημερινής ζωής, αναβαθμισμένες ποιοτικά και ελέγξιμες ως προς το κόστος τους υπηρεσίες δημοσίων αγαθών, ασφάλεια, εκπαίδευση, περιβάλλον κ.α). Το αν το πετύχαμε θα φανεί στο ... χαρτί!!!

[Το κεντρικό αφιέρωμα του τεύχους 36/ Φεβρουάριος 2007 αφορά τον Εγκέφαλο και βασίζεται στο survey The Brain του περιοδικού Τhe Economist /Δεκέμβριος 2006 με πολλές και ενδιαφέρουσες συμμετοχές Ελλήνων ακαδημαϊκών και ειδικών ερευνητών. Επιπλέον, με αφορμή το άρθρο 16 και το σχετικό διάλογο που γίνεται στο τεύχος φιλοξενούνται άρθρα πανεπιστημιακών που έχουν βιώσει την εμπειρία των μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων στην γείτονα Τουρκία].

Η μετάλλαξη ενός πρώην κρατικού μονοπωλίου, η προοπτική της αποκρατικοποίησης και η πρόκληση του "triple play".

2007-01-02T17:29:00.000+02:00

Με αφορμή τη δημοσίευση του αφιερώματος για την τεχνολογική σύγκλιση πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών -που βασίζεται σε πρόσφατη σχετική έρευνα του περιοδικού The Economist με τίτλο "Telecoms Convergence" και συγγραφέα τον Tom Standage- το EνThesis Team θεώρησε απολύτως απαραίτητο και χρήσιμο να παράσχει ικανά ερεθίσματα για μια πρώτη δημόσια συζήτηση σχετικά με τις επιδόσεις της ευρυζωνικότητας και την προώθηση των νέων προστιθέμενης αξίας υπηρεσιών προς τον τελικό χρήστη σε συνδυασμό τόσο με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης αναφορικά με τον ΟΤΕ όσο και τις σταθερές επιλογές της διοίκησης Βουρλούμη για τη μετεξέλιξη απο ένα "κρατικό μαγαζί" σε μια επιχείρηση που λειτουργεί στο πλαίσιο μιας ανταγωνιστικής αγοράς

[Το σύνολο της δημοσιογραφικής εργασίας φιλοξενείται στο τεύχος 35 (Ιανουάριος 2007) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις- ΤHE ECONOMIST", με κεντρικό τίτλο "Ολα σε ... ένα"].

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η επισήμανση των επικεφαλής της Credit Suisse Securities Europe Ltd - Χρήστος Μεγάλου και Μιχάλης Κατούνας- για την αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ.

Τα δύο υψηλόβαθμα στελέχη του διεθνούς χρηματοπιστωτικού οργανισμού με σημαίνοντα συμβουλευτικό ρόλο στην υπό εξέλιξη διαδικασία σημειώνουν μεταξύ άλλων τα εξής:

Η σημαντικότερη εξέλιξη του 2007 έχει ήδη ανακοινωθεί με την απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην περαιτέρω αποκρατικοποίηση του OTE μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2007. Η κίνηση αυτή αναμένεται να είναι η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή ιδιωτικοποίηση των τελευταίων ετών και, λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία του Ομίλου OTE σε έξι Ευρωπαϊκές χώρες, έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τον Ευρωπαϊκό τηλεπικοινωνιακό χάρτη.

Είναι δύσκολο να προβλέψουμε σήμερα τη μορφή της αγοράς σε 12 μήνες από τώρα, αλλά είναι σίγουρο ότι το 2007 αναμένεται πολύ ενεργό για τις Ελληνικές τηλεπικοινωνίες με στρατηγικούς, Private Equity και θεσμικούς επενδυτές να αλληλεπιδρούν στην διαμόρφωση της νέaς δομής του κλάδου των τηλεπικοινωνιών στη χώρα μας.

Σε αυτό το σκηνικό που αρχίζει να διαμορφώνεται κεντρικό ρόλο θα παίξει και ο όμιλος των εταιρειών του ΟΤΕ.O πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΟΤΕ Α.Ε κ. Παναγής Βουρλούμης δέχθηκε να απαντήσει σε δύο σχετικές με το όλο αφιέρωμα ερωτήσεις.
[Οι απαντήσεις δόθηκαν γραπτά στις 22 Δεκεμβρίου 2006]

Ερώτηση 1η: Σε ποιο βαθμό η πρόσφατη πρωτοβουλία της Κυβέρνησης – διερεύνηση αγοράς για στρατηγικό εταίρο και περαιτέρω αποκρατικοποίηση αλλά και η σταθερή επιλογή της διοίκησής σας για εξορθολογισμό με όρους αγοράς των σχέσεων στο εσωτερικό του Οργανισμού και την περαιτέρω ενίσχυση της εταιρικής διακυβέρνησης συμβάλλουν στην διασφάλιση μιας αναπτυξιακής πορείας του ΟΤΕ προκειμένου να ανταποκριθεί με μεγαλύτερη ευελιξία και προσαρμοστικότητα στις επιταγών των καιρών;

Η ανάγκη να αποβάλλει ο ΟΤΕ το δημοσιοϋπαλληλικό καθεστώς ώστε να μπορέσει να γίνει ανταγωνιστικός είναι ανεξάρτητη από το εάν, ποιος και πώς και σε τι ποσοστό θα είναι ο ιδιοκτήτης του και θα τον διοικεί. Επομένως ο συσχετισμός του στόχου της Διοίκησης του ΟΤΕ να εκσυγχρονίσει το καθεστώς των εργατικών σχέσεων με την επιθυμία της Κυβέρνησης να βρει στρατηγικό εταίρο στον ΟΤΕ είναι συγκυριακός. Η προσπάθεια για συναινετική τροποποίηση του κανονισμού εργασίας άρχισε με πρωτοβουλία της τωρινής Διοίκησης μόλις αυτή ανέλαβε. Τότε δεν υπήρχε σκέψη για στρατηγικό. Η προσπάθεια δεν απέδωσε. Έτσι η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να δώσει λύση εφαρμόζοντας τον Ν. 3429 που είχε ψηφιστεί τα τέλη του 2005. Η προοπτική να μπει στρατηγικός εταίρος στον ΟΤΕ επηρέασε βέβαια τον χρόνο ρύθμισης των εργασιακών γιατί αλλιώς κανένας σοβαρός τηλεπικοινωνιακός οργανισμός δεν θα ενδιαφέρετο να συμμετάσχει στο κεφάλαιο και τη διοίκηση της επιχείρησης.

Ερώτηση 2η: Σε ποιο βαθμό οι εξελίξεις σχετικά με τον ρόλο και τη θέση του ΟΤΕ στην Ελληνική και την ευρύτερη Ευρωπαϊκή αγορά υπηρετούν τους στόχους μιας έτσι κι αλλιώς επιθετικότερης προσπάθειας από πλευράς δημόσιας πολιτικής για τη διάδοση της ευρυζωνικότητας – είτε μέσω των δημοσίων επενδύσεων σε υποδομές, είτε μέσω των ιδιωτικών επενδύσεων σε υποδομές, δίκτυα και ανάπτυξη υπηρεσιών – προκειμένου οι Έλληνες πολίτες να μην υφίστανται στην καθημερινή τους ζωή τις συνέπειες από το «ψηφιακό χάσμα».

Οι λειτουργούσες συνδέσεις ευρυζωνικότητας στα μέσα του 2004 ήταν περίπου 20.000. Σήμερα είναι 500.000, ενώ οι εγκατεστημένες πόρτες είναι περίπου 750.000. Το έργο αυτό οφείλεται αποκλειστικά στις προσπάθειες του ΟΤΕ. Το ψηφιακό χάσμα μειώνεται ραγδαία από τον ΟΤΕ χωρίς κρατική βοήθεια και χωρίς ιδιαίτερα φιλική ρύθμιση από πλευράς ΕΕΤΤ. Ο ΟΤΕ λόγω της θέσης του στον κλάδο δεν είναι αδιάφορος για τα σχέδια και τους στόχους της Κυβέρνησης σχετικά με την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας. Συναισθάνεται απόλυτα το μερίδιο της ευθύνης που φέρει. Στο μέτρο του δυνατού θα στηρίξει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια. Άλλωστε η ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας συμπίπτει απόλυτα με τα συμφέροντα της επιχείρησης.

Για το τέλος του σημειώματος ορισμένα δεδομένα για την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας μέσα απο τις πρωτοβουλίες που έλαβε η διοίκηση του ΟΤΕ.

- Η επίδοση που ανακοινώθηκε για τον Οκτώβριο του 2006 όπου η διείσδυση του ADSL στα ελληνικά νοικοκυριά ανήλθε στο 11%. Επιπλέον, εκτιμάται ότι στο τέλος του 2006 ο αριθμός των πελατών ADSL σε όλη την Ελλάδα έφθασε περίπου το μισό εκατομμύριο. Στο τέλος του 2004 υπήρχαν μόλις 43.000

-Μία πρόσφατη έρευνα - Global Broadband Statistics- της Point Topic καταδεικνύει ότι η Ελλάδα στο χρονικό διάστημα 3ο τρίμηνο 2005- 3ο τρίμηνο 2006 είχε- μακράν- τον υψηλότερο ποσοστιαίο ρυθμό ανάπτυξης ADSL συνδρομητών στον κόσμο. (για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.point-topic.com)

- Η υπογραφή συμφωνίας μεταξύ των εταιρειών ΟΤΕ-ΟΤΕΝΕΤ-Multichoice Hellas (καλοκαίρι 2006) για την ανάπτυξη πιλοτικού προγράμματος IPTV , στόχος του οποίου δεν είναι άλλος από την δυνατότητα διάθεσης των τηλεοπτικών προγραμμάτων της ψηφιακής πλατφόρμας NOVA μέσω ευρυζωνικών συνδέσεων ADSL.

- Η απόφαση για το δωρεάν διπλασιασμό των ονομαστικών ταχυτήτων ADSL στους χρήστες , ενέργεια η οποία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.

Αφιέρωμα EνThesis (Ιανουάριος 2007)- Η αρχή και το ερέθισμα για ένα δημόσιο διάλογο.

2006-12-26T19:09:00.000+02:00

Με αφορμή τη δημοσίευση του αφιερώματος για την τεχνολογική σύγκλιση πληροφορικής και τηελπικοινωνιών -που βασίζεται σε πρόσφατη σχετική έρευνα του περιοδικού The Economist- το EνThesis Team θεώρησε απολύτως απαραίτητο και χρήσιμο να παράσχει ικανά ερεθίσματα για μια πρώτη δημόσια συζήτηση σχετικά με τις επιδόσεις της ευρυζωνικότητας και την προώθηση των νέων προστιθέμενης αξίας υπηρεσιών προς τον τελικό χρήστη σε συνδυασμό τόσο με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης αναφορικά με τον ΟΤΕ όσο και τις σταθερές επιλογές της διοίκησης Βουρλούμη για τη μετεξέλιξη απο ένα "κρατικό μαγαζί" σε μια επιχείρηση που λειτουργεί στο πλαίσιο μιας ανταγωνιστικής αγοράς. Το σύνολο της δημοσιογραφικής εργασίας φιλοξενείται στο τεύχος 35 (Ιανουάριος 2007) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις- ΤHE ECONOMIST".

[Τα κείμενα-βασικά ερεθίσματα για το δημόσιο διάλογο θα αρχίσουν να δημοσιεύονται εδώ τις επόμενες μέρες. Ένα σημαντικό μέρος των παρεμβάσεων στο διάλογο που θα ακολουθήσει πρόκειται να δημοσιευτεί στο επόμενο τεύχος του Φεβρουαρίου 2007].

Το αφιέρωμα του ΕνThesis (Δεκέμβριος 2006).

2006-12-04T18:44:00.000+02:00

"Θάρρος και Πεποιθήσεις", ο τίτλος -δανεισμένος από το blog του
Alain Lambert, ενός επιφανούς στελέχους της κυβερνώσας παράταξης UMP στη Γαλλία - ταιριάζει «γάντι» σε όσους μάχιμους πολιτικούς αποφασίζουν να λάβουν τη σκυτάλη από τη «δημοσιογραφία των πολιτών» και να αναμετρηθούν, δίχως διαμεσολαβητές, με τον καινούργιο κόσμο της επικοινωνίας που διαμορφώνεται
παγκοσμίως από την αξιοποίηση των πιο εξελιγμένων και πολλαπλώς χρηστικών μορφών των «new media» (blogs, podcast, vodcast κ.λπ.).

[Απόσπασμα απο το εισαγωγικό άρθρο του τελευταίου αφιερώματος του ΕνThesis σχετικά με την πολιτική και τους πολιτικούς στην new media εποχή].

Ολόκληρο το αφιέρωμα φιλοξενείται στο site του Forum "ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ". Στο ίδιο φιλόξενο περιβάλλον της συγκεκριμένου site βρίσκονται και παλαιότερες εργασίες του ΕνThesis Τeam σχετικές με τα blogs και την επιρροή τους στην πολιτική και την επικοινωνία.

Η εκκίνηση...

2006-11-27T00:08:00.000+02:00

'Οταν ο David άναψε την ...webcam
Πολιτική & Πολιτικοί στη new media εποχή

Η ομάδα του "ΕνΤhesis" οργάνωσε και επιμελήθηκε ένα αφιέρωμα σχετικά με την "εισβολή" των new media στο χώρο της πολιτικής και της επικοινωνίας αλλά και το βαθμό ανταπόκρισης του πολιτικού δυναμικού -στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο αφιέρωμα που φιλοξενείται στο τεύχος Δεκεμβρίου της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" (κυκλοφορεί ως ένθετο μαζί με την εφημερίδα το προσεχές Σάββατο) συμμετέχουν οι: Κυριάκος Μητσοτάκης, Νάσος Αλευράς, Πάσχος Μανδραβέλης, Γιάννης Λάριος, Ηλίας Σιακαντάρης, Κων/νος Αγγελόπουλος, Τάσος Οικονόμου, Κων/νος Κοσκινάς, Κώστας Τσαούσης.

Το συγκεκριμένο post έχει το νόημα της προαναγγελίας της δημοσίευσης αυτού του αφιερώματος.

Η ομάδα του "ΕνThesis" έχει επιλέξει να συνεχίσει την ενασχόληση της με την έρευνα αναφορικά με την αξιοποίηση των new media στον χώρο της επικοινωνίας ως αναπόσπαστο κομμάτι της νέας ψηφιακής εποχής και το 2007. Έτσι, σε αρκετά απο τα 12 μηνιαία τεύχη της σειράς των ειδικών αυτών εκδόσεων (κυκλοφορούν το πρώτο Σάββατο κάθε μήνα ως ένθετα στην εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" ) θα φιλοξενηθούν αφιερώματα , ειδικές στήλες κ.λπ σχετικά με τα new media.

Η λειτουργία του συγκεκριμένου blog εξυπηρετεί πέραν της διαχύσης της πληροφορίας σχετικά με τις δραστηριότητες και τους σχεδιασμούς της ομάδας του "ΕνThesis"και την ανάγκη της διασύνδεσης μεταξύ των μελών της ομάδας των συντακτών και όλων των φίλων που θα ήθελαν με τον έναν ή άλλο τρόπο (σχόλια, παρατηρήσεις, ιδέες, προτάσεις) να συμβάλλουν σε αυτόν τον ανοικτό δημόσιο διάλογο δίχως περιορισμούς και σκοπιμότητες... Με λίγα λόγια, το blog του"ΕνThesis"Τeam δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο απο ένα σημείο συνάντησης.

(Για όσους ενδιαφέρονται παλαιότερα δημοσιευμένα αφιερώματα του "ΕνThesis" στο site του Forum "ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ"-www.agoraideon.gr).