Χρηματοοικονομική καινοτομία: Ποιος πληρώνει το λογαριασμό;

To τεύχος Απριλίου (τ. 98) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" κυκλοφόρησε την Πέμπτη, 26 Απριλίου μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και εστιάζει στα CDS, τα CDO, τα futures, τις HFT και άλλα "εξωτικά" προϊόντα και υπηρεσίες από το πεδίο της χρηματοοικονομικής καινοτομίας.

Η χρηματοοικονομική καινοτομία δέχεται σκληρή επίκριση στις ημέρες μας. Η επίκριση αυτή έχει επικεντρωθεί στην καινοτομία που απευθύνεται στις αγορές κεφαλαίου. Δεν πρέπει, ωστόσο, να ξεχνάμε πως ένα μεγάλο μέρος της καινοτομίας στρέφεται και σε άλλους τομείς, όπως οι συναλλαγές στη λιανική τραπεζική.

Εντούτοις, η συζήτηση -και το παρόν αφιέρωμα- επικεντρώνεται κυρίως στα προϊόντα και τις τεχνικές της χονδρικής τραπεζικής, τόσο επειδή στα μάτια της κοινής γνώμης φαίνονται λιγότερο χρήσιμα σε σύγκριση με τις καινοτομίες της λιανικής τραπεζικής, όσο και γιατί είχαν μεγαλύτερη συμμετοχή στο ξέσπασμα της τελευταίας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Παρόλα αυτά, αντί να ρωτάμε αν οι καινοτομίες είναι κακές εν τη γενέσει τους, ένα χρησιμότερο ερώτημα θα ήταν εάν υπάρχει κάποια μεταβλητή που θα μπορούσε να τις καταστήσει επιζήμιες σε βάθος χρόνου. Η απάντηση είναι θετική. Και η μεταβλητή αυτή είναι ο άνθρωπος. Αλλωστε, όταν αναλαμβάνει τα ηνία η απληστία, υπονομεύονται όλες οι μορφές της χρηματοοικονομικής. Πέραν, όμως, του ανθρώπινου παράγοντα, το ειδικό αφιέρωμα αναδεικνύει τα χαρακτηριστικά των χρηματοπιστωτικών καινοτομιών που μπορούν να προκαλέσουν πρόβλημα σε βάθος χρόνου και αναλύει πώς μπορούμε να τα διαχειριστούμε αποτελεσματικότερα.

Ο πλούτος της ελληνικής γης

Διαβάστε την ειδική έκδοση αγορά+, η οποία εστιάζει στις ευκαιρίες ανάπτυξης και απασχόλησης που προσφέρει η ελληνική περιφέρεια. Ολοένα και περισσότερα άτομα (κυρίως νέοι) στρέφουν το βλέμμα τους στην ύπαιθρο, αναζητώντας καλύτερες προοπτικές. Η έκδοση κυκλοφόρησε στις 26 Απριλίου μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την ένθετη έκδοση "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ειδικές Εκδόσεις - The Economist". 
Απο το editorial της έκδοσης: "Η γη είναι ίσως το πρώτο και το τελευταίο πράγμα που σκέφτεται η διοικητική μηχανή ενός κράτους, προκειμένου να παραγάγει πλούτο. Το πρώτο συμβαίνει όταν χτίζει μια «νέα οικονομία», το δεύτερο όταν ψάχνει την «επανεκκίνησή» της.

Δεν θα σας πω εγώ πού είμαστε τώρα. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που αποτυπώνουν τα στοιχεία της έρευνας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είναι πως ο μετασχηματισμός της ελληνικής κοινωνίας, με την περιβόητη αστυφιλία τις πρώτες τρεις δεκαετίες, από το ’50 μέχρι το ’80, δίνει τη θέση του σε μια αντίστροφη πορεία αυτή την εποχή.

Μέσα στο γενικότερο κλίμα ύφεσης και εγκατάλειψης, φαίνεται πως μεγάλο κομμάτι του κόσμου και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, διαμορφώνει ένα νέο πρότυπο ζωής, θέτοντας ως αιτούμενο μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Με απλά λόγια, επιστρέφει για να διαμορφώσει καλύτερες ανθρώπινες σχέσεις σε μικρότερες κοινωνίες, με μεγαλύτερη ασφάλεια και περισσότερο ελεύθερο χρόνο.

Δεν γνωρίζω εάν αυτό συνδέεται με ένα γενικότερο εθνικό σχέδιο που έχει ως βασικό άξονα την ελληνική γεωργία. Σίγουρα, κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για την αγροτική ανάπτυξη. Και αυτή είναι η λέξη-κλειδί. Ανάπτυξη. Η ανάπτυξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιστροφή του κόσμου -και ιδιαιτέρως των νέων-, και τούμπαλιν η επιστροφή του κόσμου θα αποτελέσει τη βάση για να... ανακαταλάβουμε την ύπαιθρο.

Από τον... Ράιχενμπαχ μέχρι τις μεγάλες εταιρείες ερευνών έχει υπογραμμιστεί πως η γεωργία είναι ένας από τους αναδυόμενους αστέρες που έχουν μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία. Ας επιστρέψουμε στην ύπαιθρο και ας αφήσουμε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν... όπως είναι και η περίφημη έκφραση του Μάο."

Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας

To νεο τεύχος του περιοδικού ΑΓΟΡΑ ΙΔΕΩΝ,  εστιάζει στο φλέγον ζήτημα της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ( κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την ένθετη έκδοση του Economist την Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012).

Απο το editorial της έκδοσης: "Το κράτος σήμερα μοιάζει με έναν ακατάστατο ιδιοκτήτη που έχει συσσωρεύσει στο σπίτι του ένα σωρό αντικείμενα, τα οποία -αν και δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει ποτέ- αρνείται να αποχωριστεί, θεωρώντας ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα του φανούν χρήσιμα. Με όρους ψυχολογίας, θα μπορούσαμε να πούμε, δηλαδή, ότι το κράτος πάσχει από έναν ιδιότυπο ψυχαναγκαστικό θησαυρισμό. Εκεί, ωστόσο, που τα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία του κράτους τού είναι ουσιαστικά αχρείαστα, στους ιδιώτες θα μπορούσαν να αποδειχτούν ένα πολύτιμο εργαλείο ανάπτυξης. Και όμως, το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής δημόσιας περιουσίας παραμένει αναξιοποίητο, είτε επειδή ο ιδιοκτήτης της δεν διαθέτει την απαραίτητη στελέχωση για να την εκμεταλλευτεί, είτε πολύ απλά δεν έχει τη δημιουργικότητα και την προθυμία να το πράξει. Πάρτε για παράδειγμα τα ολυμπιακά ακίνητα, ή την έκταση του Ελληνικού.
Και αν υπήρχε η πολυτέλεια να συντηρείται αυτή η κατάσταση σε μία περίοδο «παχιών αγελάδων», η τελευταία έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Με την οικονομία μας να βρίσκεται σε βαθιά ύφεση για πέμπτη συνεχή χρονιά, οποιαδήποτε πρόταση μπορεί να συμβάλει στην ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης είναι πλέον ευπρόσδεκτη. Μία από τις σημαντικότερες λύσεις είναι η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Στην έκδοση που έχετε στα χέρια σας, μπορείτε να διαβάσετε για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η εκμετάλλευσή της, αλλά και για τα τεράστια οφέλη που κρύβονται από πίσω της.
Τα κείμενα της έκδοσης (πλην του άρθρου του κ. Καστρινάκη και της συνέντευξης του κ. Μητρόπουλου) στηρίζονται στις ομιλίες των κ. Στρατή Στρατήγη, Νίκου Καραμούζη, Παναγή Βουρλούμη και Στέφανου Μάνου που παρατέθηκαν στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας», που οργάνωσαν το ΕΛΙΑΜΕΠ, το ΙΟΒΕ, η Kantor, η Κίνηση Πολιτών και η Διεθνής Διαφάνεια (Πολεμικό Μουσείο, Αθήνα, 21 Φεβρουαρίου 2012)".

Η επόμενη ημέρα στην αγορά του φαρμάκου

Διαβάστε την προσεχή Πέμπτη, 29 Μαρτίου, την ειδική έκδοση αγορά+, η οποία εστιάζει στα νέα δεδομένα που αναδύονται στην αγορά του φαρμάκου. Η έκδοση θα κυκλοφορήσει μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την ένθετη έκδοση του Economist.
Απο το editorial της έκδοσης: "Στα τέλη του 2011 δημοσιεύτηκε μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μελέτη της Mckinsey με θέμα «Η Ελλάδα 10 Χρόνια Μπροστά». Με αυτή την αφορμή, μέσα από την έκδοσή μας ανοίξαμε ένα δημόσιο διάλογο για την αναδυόμενη αγορά του φαρμάκου.
Σύμφωνα με τη μελέτη, ένας από τους πολλά υποσχόμενους «αστέρες» -εξειδικευμένοι υποκλάδοι οικονομικής δραστηριότητας, στους οποίους η Ελλάδα κατέχει σχετικό συγκριτικό πλεονέκτημα- είναι και τα γενόσημα φάρμακα.
Παράλληλα, η προοπτική αυτή αποτελεί ένα σημαντικό
«παράθυρο ευκαιρίας» για την εγχώρια βιομηχανία, η οποία θα μπορούσε να αξιοποιήσει το επερχόμενο κύμα ανάπτυξης (εντός Ελλάδας, αλλά και σε γειτονικές αγορές) και να κινηθεί προς τη δημιουργία «εθνικών πρωταθλητών» στην παραγωγή γενοσήμων.
Μία τέτοια εξέλιξη θα συνεισφέρει σημαντικά στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας και της απασχόλησης στον κλάδο, αλλά και στην ευρύτερη ελληνική οικονομία, με βελτίωση της ελκυστικότητας και της ανταγωνιστικότητας, αλλά και διείσδυση σε υποσχόμενες αγορές του εξωτερικού.
Σε κάθε περίπτωση τα γενόσημα είναι μια νέα πραγματικότητα στην ελληνική αγορά φαρμάκου. Και όπως κάθε νέο, έχει τις δικές του ιδιομορφίες προσαρμογής. Μόνο που σε αυτή τη συγκυρία δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου."

Οι πόλεις των ωκεανών

To τεύχος Μαρτίου (τ. 97) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" κυκλοφορεί την προσεχή Πέμπτη, 29 Μαρτίου, μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και σας παρουσιάζει τις συναρπαστικές εξελίξεις από το πεδίο της τεχνολογίας και της επιστήμης.
Το όραμα των πλωτών πολιτειών έρχεται ακόμη πιο κοντά στην υλοποίησή του, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι έχουν απομακρυνθεί όλα τα εμπόδια (κυρίως τεχνικής φύσης) προς αυτή την κατεύθυνση. Ενας εικονικός παθολόγος-ογκολόγος υπόσχεται ακριβέστερη διάγνωση του καρκίνου και προκαλεί φθόνο στους ανθρώπους ανταγωνιστές του.
Παράλληλα, οι ερευνητές αναπτύσσουν μία νέα σειρά «πανούργων» τεχνικών, προκειμένου να περάσουν «λαθραία» φάρμακα στον ανθρώπινο οργανισμό, χωρίς να το αντιληφθούν οι φυσικές άμυνές του. Στρέφοντας την προσοχή μας σε κάτι πιο οικείο, το αφιέρωμα εξηγεί διεξοδικά τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων τηλεοράσεων (LED, plasma, 1.080p κτλ.).
Ακόμη, στην ενότητα «Ελληνική Αποψη» μπορείτε να διαβάσετε άρθρα Ελλήνων ερευνητών για την προσομοίωση της λειτουργίας του οργανισμού ενός ασθενή στον υπολογιστή, καθώς και για τις νέες μεθόδους αποθήκευσης δεδομένων.

Το νέο πρόσωπο του κρατικού καπιταλισμού

To τεύχος Φεβρουαρίου (τ. 96) της σειράς "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - THE ECONOMIST" κυκλοφορεί την προσεχή Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου, μαζί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και σας παρουσιάζει το νέο μοντέλο του κρατικού καπιταλισμού.
Προβεβλημένα μέλη των ελίτ του δυτικού κόσμου προσπαθούν να εξηγήσουν πώς γίνεται οι οικονομίες της Δύσης και του φιλελεύθερου μοντέλου του καπιταλισμού να έχουν τελματώσει, τη στιγμή που οι αναδυόμενες οικονομίες που ακολουθούν το μοντέλο του κρατικού καπιταλισμού αναπτύσσουν μία ιλιγγιώδη δυναμική. Αρκετοί αναλυτές, έχοντας την Κίνα ως παράδειγμα, οδηγούνται στο συμπέρασμα ότι η δυναμική αυτή σύντομα θα αμβλυνθεί (ευσεβείς πόθοι ή βάσιμες υποψίες;).
Κάποιοι άλλοι, όμως είναι πιο επιφυλακτικοί. Οπως ο David Rubenstein, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας διαχείρισης κεφαλαίων Carlyle Group, ο οποίος δήλωσε προβληματισμένος: «Αν μέσα σε 3-4 χρόνια δεν επιλύσουμε τα προβλήματά μας, τότε θα είναι το τέλος για το μοντέλο του καπιταλισμού με το οποίο μεγάλωσαν πολλοί από εμάς και νόμιζαν πως ήταν το καλύτερο που υπάρχει».
Προσπαθώντας να συνεισφέρει σε αυτή τη συζήτηση που είναι εξαιρετικά επίκαιρη αυτή τη χρονική στιγμή, το αφιέρωμα που φιλοξενούμε αυτόν το μήνα αναλύει και ασκεί κριτική στο νέο αντίπαλο δέος του φιλελεύθερου καπιταλιστικού μοντέλου: τον κρατικό καπιταλισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, εκφράζονται αμφιβολίες σχετικά με την ικανότητα του συγκεκριμένου μοντέλου να κεφαλαιοποιήσει την επιτυχία του, όταν θα φτάσει η ώρα να καινοτομήσει, έχοντας ξεπεράσει το στάδιο του catch-up (στο οποίο βρίσκονται τώρα οι αναδυόμενες οικονομίες). Στο αφιέρωμα εγείρονται, επίσης, ερωτήματα για την ικανότητά του να αυτορρυθμιστεί, σε περίπτωση που οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Αλλωστε, σημαντικά εμπόδια στη λειτουργία του κρατικού καπιταλισμού είναι ο αυταρχισμός, η ευνοιοκρατία και η διαφθορά που τον συνοδεύουν.
Ωστόσο, το αφιέρωμα υποστηρίζει πως ο κρατικός καπιταλισμός είναι ο πιο υπολογίσιμος αντίπαλος που έχει αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής ο φιλελεύθερος καπιταλισμός. Αυτό προκαλεί ορισμένα δύσκολα ερωτήματα σχετικά με το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε ίσους όρους παιχνιδιού, αν ορισμένες εταιρείες απολαμβάνουν την (άμεση ή έμμεση) υποστήριξη μίας εθνικής κυβέρνησης; Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε τις κυβερνήσεις από το να χρησιμοποιήσουν τις επιχειρήσεις ως εργαλεία επιβολής της βούλησής τους;

Επιλογές και κινήσεις στο πεδίο της κρίσης

Διαβάστε την προσεχή Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου, την ειδική έκδοση αγορά+, η οποία εστιάζει στις στρατηγικές και τα "εργαλεία" που έχουν υιοθετήσει οι επιχειρήσεις, προκειμένου να διατηρήσουν και να ενισχύσουν τη θέση τους στην αγορά. Η έκδοση θα κυκλοφορήσει μαζί με την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την ένθετη έκδοση του Economist.
Στην έκδοση φιλοξενούνται παρεμβάσεις στελεχών των εξής επιχειρήσεων: της Εθνικής Τράπεζας, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, της Interamerican, της Εθνικής Ασφαλιστικής, της PricewaterhouseCoopers, της ManPowerGroup, της Ε. Ι. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, του ΟΤΕ, της HOL, της Carrefour Μαρινόπουλος, της Βασιλόπουλος, της Βερόπουλος, της MyMarket, της Κωτσόβολος, της Πλαίσιο, του Group Multirama-Pulic-Getitnow, της Boehringer Ingelheim, της Σellas Clinicals, των πολυκαταστημάτων Attica και του εμπορικού κέντρου Athensheart.
Απο το editorial της έκδοσης: "Ο παραλληλισμός που χρησιμοποιεί η κυρία Βενετία Κουσία, διευθύνουσα σύμβουλος της ManpowerGroup στο άρθρο της, το οποίο φιλοξενούμε στην παρούσα έκδοση, δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύστοχος: μία εταιρεία δεν είναι τίποτα άλλο, από ένα πλοίο -μικρό ή μεγάλο-, το οποίο καλούνται ο καπετάνιος και το πλήρωμά του να κατευθύνουν μέσα από μία σφοδρή καταιγίδα (η γενικευμένη οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα) και να το οδηγήσουν με ασφάλεια στον προορισμό του. Αν ο καπετάνιος είναι ανεπαρκής ή οι χάρτες πλοήγησης ανακριβείς, τότε το σκάφος είτε θα χάσει τον προορισμό του, είτε θα πέσει αβοήθητο στα βράχια.
Σε αυτή τη δυσχερή συγκυρία, οι εταιρείες καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τους στόχους τους, αλλά και τις τακτικές τους. Σε ποιους άξονες κινείται αυτή η μεταβολή και ποιες μέθοδοι και εργαλεία ενδείκνυνται, προκειμένου οι εταιρείες να προσεγγίσουν νέους πελάτες ή να διατηρήσουν το υφιστάμενο πελατολόγιό τους; Εξέχοντα στελέχη της αγοράς δίνουν τις δικές τους απαντήσεις και μοιράζονται μαζί μας τα σχέδιά τους για την επόμενη ημέρα."